Në kufijtë e durimit: Milan, rënia është reale, por ke ende shumë forcë për t’u ringritur!

Kuqezinjtë e kanë humbur ritmin në fazën e dytë të sezonit, por pavarësisht krizës së golit dhe luhatjeve të vazhdueshme, pozita në renditje mbetet e favorshme dhe shpresat për Champions janë ende të gjitha në dorën tonë

Milanistat
5 Min Read
Vini re: Kjo faqe interneti mund të përmbajë lidhje partnere, që do të thotë se mund të përfitojmë një komision nëse klikoni në lidhjet që ne ju shfaqim. Ju kërkojmë të klikoni disa herë në ditë dhe besojmë se çdo klik do t'u shtojnë vlerat. Mbështetja juaj vlerësohet!

Milan po kalon një periudhë që për shumë tifozë duket e pashpjegueshme: një skuadër që në pjesën e parë të sezonit fluturonte me ritëm prej pretendenti për titull, tani duket sikur ecën mbi akull të hollë. Rezultatet e fundit kanë krijuar një ndjesi të përgjithshme pasigurie, ndërsa loja shpesh ka humbur qartësinë dhe agresivitetin që e karakterizonte ekipin në muajt e parë. Megjithatë, pavarësisht rënies së dukshme, realiteti i tabelës tregon se Milani është ende në një pozicion të fortë — i treti, me fatin e vet plotësisht në dorë.

Kjo është arsyeja pse situata e sotme është një përzierje e çuditshme mes zhgënjimit dhe shpresës. Po, skuadra ka rënë. Po, sulmi është shuar në mënyrë të frikshme. Po, faza e dytë e sezonit ka qenë shumë poshtë pritshmërive. Por jo, asgjë nuk është humbur. Champions League është ende aty, e arritshme, e prekshme. Dhe në futboll, kur e ke fatin në dorë, gjithçka është e mundur — mjafton të mos e lëshosh.

Në këtë analizë, do të shohim se çfarë ka ndodhur, ku ka gabuar Milani, por edhe pse ende ka arsye për të besuar se fundi i sezonit mund të marrë kthesën e duhur.

Dy fytyrat e sezonit: nga shkëlqimi i vjeshtës te lodhja e pranverës

Në pjesën e parë të kampionatit, Milani ishte një nga skuadrat më të frikshme të Serisë A. Me 42 pikë në 19 ndeshje, ritmi ishte prej skuadre që synon trofeun. Loja ishte e rrjedhshme, e organizuar dhe e balancuar. Çdo repart funksiononte në harmoni.

Por në pjesën e dytë, panorama ka ndryshuar. Vetëm 25 pikë të mbledhura deri tani tregojnë një rënie të dukshme. Ritmi është ulur, intensiteti ka rënë dhe skuadra shpesh duket e pasigurt në momentet kyçe. Kjo nuk është thjesht statistikë — është reflektim i një lodhjeje të përgjithshme, fizike dhe mendore.

Megjithatë, edhe pse trajektorja është negative, pozita në renditje mbetet pozitive. Milani është ende në zonën Champions, dhe kjo është një pikënisje e rëndësishme për të mos e dramatizuar situatën më shumë sesa duhet.

Identiteti i lëkundur: një skuadër që ka humbur vazhdimësinë, jo potencialin

Kritikat kanë qenë të shumta, por një gjë duhet thënë: Milani nuk është bërë papritur një skuadër e dobët. Ajo që ka humbur nuk është cilësia, por vazhdimësia. Mbrojtja, në përgjithësi, ka bërë detyrën. Mesfusha ka pasur ulje-ngritje, por nuk ka qenë problem madhor. Ajo që ka munguar është qartësia në fazën ofensive dhe besimi në momentet vendimtare.

Skuadra duket sikur ka humbur qetësinë që e karakterizonte në fillim të sezonit. Në ndeshjet ku duhej të tregonte personalitet, shpesh është ndalur. Por kjo nuk do të thotë se grupi nuk ka më identitet — thjesht është një periudhë ku ai identitet është i turbullt.

Dhe kjo është diçka që mund të rikthehet. Sepse baza është aty: lojtarë cilësorë, një trajner me eksperiencë dhe një renditje që ende i favorizon.

Sulmi i tharë: problemi më i madh, por edhe më i rikuperueshmi

Statistika është e pamëshirshme: vetëm 16 gola në fazën e dytë të sezonit. Dhe vetëm pesë gola nga sulmuesit. Kjo është një shifër që nuk i përket një skuadre që synon Champions-in. Leao, Pulisic, Nkunku, Fullkrug dhe Gimenez nuk kanë arritur të japin peshën e duhur në këtë periudhë.

Por këtu ka një element pozitiv: sulmi është reparti më i paparashikueshëm në futboll. Mund të mos shënosh për javë të tëra dhe pastaj të shpërthesh papritur. Një gol, një moment, një ndeshje e vetme mund të ndryshojë gjithçka.

Milani nuk ka humbur cilësinë — ka humbur efikasitetin. Dhe efikasiteti është diçka që mund të rikthehet shumë më shpejt sesa organizimi mbrojtës apo struktura taktike. Mjafton një shkëndijë.

Fundi i sezonit: presion i madh dhe mundësi e madhe

Tani nuk ka më justifikime. Çdo ndeshje është vendimtare. Çdo pikë vlen dyfish. Por Milani është ende në një pozicion të favorshëm: nuk varet nga askush tjetër. Nëse fiton, shkon në Champions. Ka skuadra që do të jepnin gjithçka për të qenë në këtë situatë.

Massimiliano Allegri duhet të rikthejë energjinë, agresivitetin dhe qartësinë në fazën ofensive. Por edhe lojtarët duhet të marrin përgjegjësi. Sepse ky është momenti ku matet karakteri i një skuadre të madhe.

Dhe Milani, pavarësisht gjithçkaje, mbetet një skuadër e madhe.


BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>




Share This Article