Ka diçka thellësisht rossonere në mënyrën se si kjo verë po zhvillohet: një lëvizje e madhe financiare, e shoqëruar nga heshtja e zakonshme institucionale, e mbështjellë me skepticizëm popullor dhe të përshkuar nga drama e një ikone që po largohet ndërsa një tjetër po mbërrin për ta zëvendësuar. Kjo është historia e AC Milanit të viteve të fundit, e përsëritur edhe një herë me protagonistë të ndryshëm, por me të njëjtin skenar emocional: eufori e shkurtër, pastaj dyshim, pastaj pritje e gjatë për prova konkrete në fushë. Dhe pikërisht kjo ciklikitet, ky lëkundje e përhershme mes shpresës dhe zhgënjimit, është ajo që na ka lodhur më shumë se çdo humbje individuale.
Le ta themi hapur, si duhet ta thotë çdo milanista i vërtetë: kur klubi vendos të investojë mbi 70 milionë euro për një sulmues, pavarësisht se sa minuta ka luajtur në ekipin e tij të fundit, kjo është lajm i mirë. Pikë. Nuk ka arsye për ta kthyer çdo lëvizje të madhe në një pretekst për paranojë kolektive, siç ndodh shpesh në mjediset tona, ku çdo transferim analizohet me një dyshim të tepruar, thuajse instiktiv, i trashëguar nga vite zhgënjimesh. Gonçalo Ramos ka statistika që flasin vetë, ka nofkën e një magjistari të fituar në terren e jo në letra apo në rrjete sociale, dhe ka moshën e duhur – njëzet e katër vjeç, pikërisht momenti kur një sulmues bashkon eksperiencën me energjinë fizike – për t’u bërë boshti i sulmit tonë për vitet e ardhshme. Nëse Amorimi e vendos në kontekstin e duhur, duke i dhënë hapësirën dhe besimin që Luis Enrique kurrë nuk ia dha plotësisht, ky mund të jetë transferimi që rikthen frikën te kundërshtarët tanë – atë frikë të vjetër, gati harruar, që dikur shoqëronte çdo hyrje të Milanit në San Siro.
Por – dhe këtu duhet të flasim me zemër të hapur si tifozë, jo si komentatorë të ftohtë – nuk mund të mos ndihemi të shqetësuar nga klima e përgjithshme që rrethon këtë klub. Sepse fakti që as një goditje e kësaj natyre, kaq e madhe në vlerë e potencialisht kaq e rëndësishme në terren, nuk arrin të ngrejë entuziazmin popullor siç do të duhej, tregon një plagë shumë më të thellë se sa çështja e thjeshtë e një sulmuesi të vetëm. Tregon një popull që nuk beson më plotësisht te ata që drejtojnë fatet e klubit, i lodhur nga vite premtimesh të pambajtura, nga cesione të bëra pa strategji të qartë afatgjatë, nga zhvlerësimi sistematik i akademisë sonë të lavdishme dhe humbja pa asnjë kompensim financiar apo sportiv i talenteve si Longoni. Kur një portier i vetëm 2008 largohet drejt Parisit për të bërë të tretin, ndërkohë që ne vetë shpenzojmë dhjetëra milionë për të mbushur zbrazëtira që mund të ishin parandaluar me planifikim më të mençur, atëherë kemi të drejtë të pyesim: a ekziston vërtet një vizion afatgjatë, apo po vazhdojmë të navigojmë nga stinë në stinë, duke reaguar në vend që të planifikojmë?
Rafa Leão mund të largohet, dhe nëse largohet për arsye taktike të legjitimuara nga vizioni i Amorimit, ne rossonerët duhet ta pranojmë pa dramatizëm të tepruar dhe pa nostalgji të rreme. Sepse dashuria për fanellën nuk matet vetëm me talent – e Rafa ka pasur talent sa të mjaftonte për dhjetë karriera – por edhe me sakrificë, me disiplinë, me atë vullnet të përditshëm për t’u dhënë maksimumin edhe kur gjërat nuk shkojnë siç duhet. Dhe këto dy të fundit, le ta pranojmë pa hipokrizi, Rafa nuk i ka treguar gjithmonë me konsistencën e nevojshme. Nuk është çështje mungese respekti ndaj një lojtari që na ka dhënë netë të paharrueshme dhe një skudetto historik; është thjesht njohja e faktit se futbolli modern, ai i Amorimit, ai i intensitetit total, kërkon diçka më shumë se vetëm shkëlqim individual të pasinkronizuar.
Milani, megjithatë, nuk është vetëm njëmbëdhjetë emra në letër, e as vetëm protagonistët kryesorë të mercato-s që dominojnë faqet e para. Milani është edhe Jashari që lufton çdo ditë për të fituar hapësirën e tij, është Camarda që po përpiqet të rimarrë kohën e humbur pas dy sezonesh të munguara, është ai Pandolfi i ri që disa njohës e krahasojnë tashmë me një Modric të vogël, është Sala që po lufton në Europianin U19 me krenarinë e fanellës rossonere mbi supe. Është koha, pra, që klubi ynë t’i trajtojë të gjithë këta me seriozitetin, kujdesin dhe planifikimin afatgjatë që meritojnë, pa i sakrifikuar sërish në altarin e improvizimit apo të nevojave financiare të çastit. Historia e Liberalit dhe ajo e Longonit duhet të na shërbejnë si mësim, jo si episode të harruara shpejt në ritmin frenetik të mercato-s.
Ka edhe një pikë tjetër që meriton të theksohet me forcë: obsesioni i tepruar me emrat portugezë nuk duhet ta errësojë punën e mundshme të shkëlqyer që skautimi ndërkombëtar dhe akademia jonë e brendshme mund të bëjnë. Nuk duam një Milan që kopjon modele të huaja pa kritikë, duam një Milan që ndërton identitetin e vet, që di të përzjejë eksperiencën e lojtarëve të ardhur nga jashtë me energjinë e pastër të djemve që kanë rritur në Milanello që në moshë të njomë.
Ne, tifozët, jemi këtu – siç kemi qenë gjithmonë, në fitore dhe në humbje, në Champions League dhe pa të, në netë të lavdishme evropiane dhe në sezone të harrueshme. Kjo është natyra e dashurisë së vërtetë: nuk kërkon garanci, nuk kërkon justifikime, por kërkon respekt. Kërkojmë diçka konkrete në këmbim të besnikërisë sonë të pakushtëzuar: një projekt të qartë, një drejtim të vërtetë strategjik, dhe respekt real për historinë tonë të pashembullt në Evropë. Se Milani nuk luan thjesht për t’u kualifikuar diku, për të mbushur një vend në tabelë apo për të bilancuar llogaritë e klubit – Milani luan për të qenë Milani, për të qenë ai gjigant që ka fituar më shumë trofe se pothuajse çdo klub tjetër në kontinent. Dhe kjo identitet, të dashur drejtues, nuk ka çmim mercato që mund ta zëvendësojë apo ta blejë.
Le ta mirëpresim Gonçalo Ramos pra me krahë të hapur, me besim të merituar dhe pa paragjykime të parakohshme, por të mos harrojmë kurrë t’i kërkojmë klubit atë që na takon si tifozë: seriozitet, transparencë, dhe respekt të vërtetë për fanellën më të madhe të futbollit italian.
Forza Milan, gjithmonë e në çdo rrethanë. – milanistat.com 🔴⚫🔥
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
