Testi i Glasgow na ka dhënë një mësim të vështirë, por të domosdoshëm, pikërisht në momentin kur sezoni i ri po troket në derë. Nën dritat e zbehta të një stadiumi modest, kemi parë sërish të njëjtën plagë që na ndjek prej sezonesh të tëra: prapavijën e ekspozuar dhe mesfushën e paaftë të krijojë barrierën e parë mbrojtëse. Nuk është më kohë për justifikime diplomatike apo për fjalë të buta që fshehin realitetin e hidhur të fushës.
Trajneri Amorim ka sjellë ide të qarta, të bazuara mbi presing agresiv, rikuperim të shpejtë dhe një futboll modern europian që kërkon disiplinë maksimale. Dhe ky është pikërisht lloji i projektit që kishim nevojë të shihnim pas viteve të fundit të paqartësisë taktike. Po, por asnjë ide, sado brilante qoftë ajo mbi letër, nuk mund të kompensojë mungesën e lojtarëve me cilësi fizike dhe teknike për ta zbatuar atë në terren. Fusha e Glasgow-t na tregoi pikërisht këtë: një sistem i mirë pa interpretë të duhur mbetet thjesht teori.
Prania e Almstadtit dhe Gardinerit në tribunë duhet të jetë sinjal se drejtoria e ka parë problemin me sytë e vet, jo vetëm përmes raporteve teknike apo statistikave të thata. I panë me sytë e tyre hapësirat që u hapën pas mbrojtësve. I panë vonesat në rikuperimin e topit. I panë amnezinë e njëjtë mbrojtëse që na ka kushtuar pikë të çmuara në sezonet e kaluara. Tani pyetja e vërtetë është: a do të veprojnë në përputhje me atë që panë, apo do të kthehemi sërish tek deklaratat e zakonshme pa pasoja konkrete?
Kemi një xhevahir të vërtetë: Francesco Camarda. Dhe kjo na jep shpresë të madhe për të ardhmen afatgjatë të klubit. Është djaloshi që ka lindur dhe është rritur brenda strukturave tona, dhe uria e tij për gol është diçka që nuk mësohet, lind vetëm me talentin e vërtetë. Por asnjë klub serioz dhe me ambicie evropiane nuk mund t’ia ngarkojë të gjithë peshën e sulmit një djaloshi kaq të ri, sado premtues qoftë ai. Në të njëjtën mënyrë, nuk mund t’i besojmë çdo shpëtim vetëm shpejtësisë dhe driblimeve individuale të Chukwuezes në krah. Futbolli modern kërkon ekuilibër kolektiv, jo varësi nga shkëlqimet individuale të rastësishme.
Nevojiten blerje konkrete dhe të menduara mirë, jo alternativa të dorës së dytë të blera nën presion në ditët e fundit të gushtit, kur tregu tashmë është shterur nga opsionet më të mira. Historia na ka mësuar tashmë, në mënyrë të dhimbshme, se strategjia e “pritjes deri në fund” kushton shtrenjtë, si financiarisht ashtu edhe në terma rezultatesh sportive.
Ne, besojmë fort se koha e kursimit dhe e eksperimenteve ka mbaruar përfundimisht. Historia e madhe e Milanit, e mbushur me trofe dhe emra legjendarë, nuk pranon më kompromis mesatarësh apo zgjidhje të përkohshme. Nëse duam vërtet ta shohim skuadrën konkurruese për titujt e mëdhenj, si në Itali ashtu edhe në Evropë, drejtoria duhet të tregojë të njëjtin nivel agresiviteti dhe vendosmërie që vetë trajneri kërkon prej lojtarëve brenda fushës çdo ditë stërvitje.
Gerry Cardinale dhe gjithë stafi drejtues kanë tashmë përgjegjësinë historike për të mos e lënë Amorimin vetëm në këtë betejë të vështirë. Një trajner me vizion nuk mund të ndërtojë asgjë të qëndrueshme nëse nuk i vihen në dispozicion mjetet e nevojshme për ta realizuar atë vizion. Tifozët kanë pritur mjaftueshëm gjatë këtyre viteve të fundit, plot premtime dhe pak fakte konkrete. Tani është koha e veprimeve, jo e fjalëve të bukura në konferenca shtypi. Milani meriton më shumë, dhe e meriton tani, jo në sezonin e ardhshëm.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
