Milani, një nga klubet më të lavdishme në historinë e futbollit europian, po përjeton një periudhë të trazuar ku rezultatet në fushë shpesh pasqyrojnë paqartësinë e projektit nëpër zyrat sekrete të klubit. Që prej largimit të Paolo Maldinit – një figurë simbolike, një udhëheqës natyror dhe një garant i identitetit rossoner – strategjia e ndërtimit të skuadrës ka marrë një kthesë të fortë drejt modelit të “marketing”. Në teori, një metodë moderne, e përdorur nga shumë klube për të balancuar financat dhe për të krijuar vlerë. Në praktikë, për Milanin, qasje që është shndërruar në një cikël të pafund zëvendësimesh, eksperimentesh dhe mungese stabiliteti.
Në dy sezonet e fundit, klubi ka kryer plot 91 operacione merkatoje, një shifër që flet vetë. Lëvizje të vazhdueshme, lojtarë që vijnë e ikin pa pasur kohë të përshtaten, të rriten apo të kuptojnë peshën e fanellës. Në një ambient ku gjithçka duket e përkohshme, është e vështirë të kërkosh shpirt gare, sakrificë dhe identitet. E megjithatë, Milani – me historinë, tifozët dhe potencialin e tij – i ka ende të gjitha mundësitë për t’u rikthyer aty ku i takon. Por kjo kërkon një kthesë të qartë drejt stabilitetit, drejt një bërthame të fortë dhe drejt një filozofie që vendos futbollin përpara bilanceve.
Po përpiqemi të analizojmë situatën aktuale, problemet e krijuara nga strategjia e re dhe rrugën që Milani duhet të ndjekë për të rilindur.
Një strategji që ka humbur kontrollin
Modeli i marketingut nuk është domosdoshmërisht negativ. Shumë klube e përdorin me sukses, duke shitur një lojtar të rëndësishëm për të financuar blerje të tjera strategjike. Por në rastin e Milanit, kjo logjikë është kthyer në obsesion. Çdo lojtar shihet si “aset”, çdo ulje forme si rrezik financiar, çdo talent i ri si investim që duhet të japë menjëherë rezultate.
Qasje ka sjellë:
- mungesë stabiliteti në formacion,
- presion të tepruar mbi lojtarët e rinj,
- pamundësi për të krijuar një grup të bashkuar,
- zhdukjen e një bërthame të fortë italiane, dikur themeli i suksesit kuqezi.
Shembujt janë të shumtë: De Ketelaere u largua pa u provuar realisht; Pavlović u gjykua para kohe; Jashari rrezikon të largohet pa mbyllur sezonin. Këto nuk janë thjesht lëvizje merkatoje – janë sinjale të një projekti pa durim dhe pa vizion afatgjatë.
Lojtarët nuk janë aksione: janë njerëz
Në futboll, ndryshe nga bursa, vlera e një lojtari nuk matet vetëm me shifra. Ajo lidhet me ambientin, besimin, kohën e përshtatjes, marrëdhëniet me shokët e skuadrës dhe trajnerin. Kur një lojtar e ndjen veten gjithmonë “me valixhe gati”, është e pamundur të japë maksimumin.
Milani i viteve të fundit ka krijuar pikërisht këtë klimë pasigurie. Në vend që të ndërtojë një projekt rreth lojtarëve të zgjedhur me kujdes, klubi duket se i sheh ata si elementë të një cikli të pafund blerjesh dhe shitjesh. Kjo filozofi ka pasoja të qarta:
- mungesë lidershipi në fushë,
- mungesë identiteti,
- mungesë përkatësie.
Në të kaluarën, Milanin e udhëhiqnin figura si Maldini, Ambrosini, Gattuso, Nesta – lojtarë që mishëronin shpirtin e klubit. Sot, kjo figurë mungon. Dhe pa një bosht të fortë, çdo skuadër rrezikon të humbasë drejtimin.
Roli i drejtuesve dhe nevoja për një kthesë
Deklaratat e Furlanit, të përfshira në një studim të Harvardit, tregojnë qartë se sa shumë rëndësi i jepet aspektit financiar. Në vetvete, kjo nuk është e gabuar. Futbolli modern kërkon menaxhim të kujdesshëm ekonomik. Por kur bilanci bëhet prioritet absolut, skuadra humbet shpirtin.
Milani ka nevojë për:
- një vizion sportiv të qartë,
- një drejtim teknik që njeh futbollin italian,
- një projekt afatgjatë,
- një bërthamë lojtarësh të qëndrueshëm,
- më pak eksperimente dhe më shumë koherencë.
Klubet që sot fitojnë – si në Serie A, ashtu edhe në kampionatet e tjera me të rëndësishme evropiane – janë ato që ndërtojnë me durim, jo ato që ndryshojnë çdo gjashtë muaj.
Mund të rikthehet Milani i madh: ja si
Pavarësisht vështirësive, Milani ka potencial të jashtëzakonshëm. Tifozët janë të shumtë, pasionantë dhe të lidhur me klubin. Stadiumi është gjithmonë plot. Emri “AC Milan” ka ende peshë të jashtëzakonshme në botën e futbollit.
Për t’u rikthyer në majë, klubi duhet të:
- rikthejë stabilitetin në skuadër,
- besojë te lojtarët që ka,
- investojë në cilësi, jo në sasi,
- rikrijojë një bërthamë italiane,
- rikthejë figurat simbolike në role kyçe,
- ndërtojë një kulturë të fortë brenda dhomave të zhveshjes.
Milani nuk ka nevojë të shpikë futbollin. Ka nevojë të rikthejë atë që e bëri të madh: identitetin, disiplinën, përkatësinë dhe ambicien.
Milani ndodhet në një moment delikat, por jo të pashpresë. Strategjia aktuale ka sjellë më shumë konfuzion sesa progres, dhe rezultatet në fushë e kanë pasqyruar këtë. Por historia e këtij klubi tregon se rilindja është gjithmonë e mundur – mjafton të ketë vizion, durim dhe respekt për vlerat që e kanë bërë Milanin një legjendë.
Nëse drejtuesit zgjedhin rrugën e duhur, nëse rikthehet stabiliteti dhe nëse ndërtohet një projekt i vërtetë sportiv, atëherë Milani mund të ngrihet sërish. Dhe kur Milani ngrihet, ngrihet gjithë futbolli italian.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
