Bota e futbollit është e mbushur sot me trishtim të thellë. Franco Baresi, Kapiteni i madh dhe legjenda e përjetshme e AC Milanit, ndërroi jetë në moshën 66-vjeçare. Në fakt, lajmi erdhi në orët e para të mëngjesit, duke lënë të pikëlluar miliona tifozë rossoneri anembanë botës. Sipas njoftimeve, Baresi kishte kaluar një periudhë të vështirë shëndetësore, e lidhur me pasojat e një operacioni në mushkëri. Për dekada me radhë, ai konsiderohej një nga mbrojtësit më të mëdhenj në historinë e futbollit botëror. Për shumë breza tifozësh, gjithashtu, emri i tij përfaqësonte vetë shpirtin e klubit rossonero. Kështu, ndarja e tij nga jeta shënon fundin e një kapitulli të pazëvendësueshëm në historinë e Milanit dhe të gjithë futbollit italian.
Një karrierë e tërë me fanellën rossonere
Franco Baresi ka pasur një karrierë të gjatë e të plotë brenda Milanit, e nisur që në akademinë e klubit. Kështu, karriera e tij u mbyll në epokën e artë të Silvio Berlusconit. Gjatë asaj periudhe, ai fitoi absolutisht gjithçka që mund të fitohej në nivel klubi. Numrat, në fakt, flasin vetë. Baresi fitoi 6 Scudetto (1978-79, 1987-88, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1995-96) me fanellën e Milanit. Për më tepër, në vitrinën e tij hyjnë tri Kupa Kampionësh (1989, 1990, 1994) dhe dy Kupa Ndërkontinentale (1989, 1990). Gjithashtu, i plotësojnë trofetë tri Superkupa Evropiane (1989, 1990, 1995) dhe katër Superkupa Ligash (1989, 1992, 1993, 1994). Në total, ai luajti 719 ndeshje me fanellën e Milanit, në 20 sezone. Prej tyre, madje, dy sezone i luajti edhe në Serie B.
Ishte pikërisht ai episod i vështirë ai që tregoi më së miri lidhjen e tij me klubin. Në vend që të largohej drejt një skuadre tjetër, Baresi zgjodhi të qëndronte me zemër. Kjo ndodhi, megjithatë, edhe pse pati oferta shumë bindëse nga jashtë vendit. Sipas asaj që tregohet shpesh nga njerëz pranë tij, përgjigja e tij ndaj çdo propozimi ishte gjithmonë e njëjtë. Në fund të fundit, ai preferonte gjithmonë të mbetej te Milani, në vend që të kërkonte fatin diku tjetër.
Idhulli absolut i tifozëve dhe krahu që u bë simbol
Pikërisht kjo besnikëri e bëri Franco Baresi një idhull absolut për tifozët rossoneri. Në vitin e centenarit të klubit, 1999, tifozët e zgjodhën si “milanistin e shekullit”. Kështu, ky titull i takoi si futbollisti më i rëndësishëm në historinë e Diavolos. Dy vite më parë, në 1997, kishte ardhur edhe një nderim tjetër, këtë herë nga vetë shoqëria. Në fakt, klubi vendosi të tërhiqte fanellën me numrin 6, ajo që Baresi vishte prej vitesh. Që nga ajo ditë, asnjë futbollist tjetër i Milanit nuk e ka veshur më atë numër. Si rezultat, kjo shifër mbetet përgjithmonë e lidhur ekskluzivisht me emrin e tij.
Ka, gjithashtu, shumë imazhe të kapitenit që do të mbeten përjetësisht në zemrat e tifozëve rossoneri. Kupat e ngritura lart, rrëshqitjet për të ndalur sulmuesit kundërshtarë dhe, mbi të gjitha, krahu i ngritur për të thirrur jashtëligjshmërinë. Kështu, ky gjest i fundit u bë ikonik në kulturën popullore të futbollit italian, i përsëritur ende sot nga tifozët në stadiume.
Lider i qetë, por me autoritet të pakontestueshëm
Rrallëherë në historinë e futbollit është parë një mbrojtës me klasën, eleganca dhe karizmën e Franco Baresit. Ai përfaqësonte tipin klasik të liderit të qetë, që nuk kishte nevojë të bërtiste për t’u ndjekur nga shokët e skuadrës. Ish-shoku i tij i ekipit, Paolo Maldini, është shprehur në më shumë se një rast për të. Sipas Maldinit, Baresi fliste pak dhe nuk ngrinte kurrë zërin në fushë. Në fakt, mënyra e tij për të udhëhequr, siç e ka përshkruar Maldini, ishte thjesht përmes veprimeve konkrete.
Në mënyrë të ngjashme, edhe Alessandro Costacurta e ka përshkruar Baresin si një kapiten të jashtëzakonshëm. Sipas Costacurtës, ai nuk kishte kurrë nevojë për fjalime motivuese në dhomat e zhveshjes. Qetësia e tij para ndeshjeve, ka theksuar ish-shoku i skuadrës, përcillte siguri të madhe te gjithë të tjerët. Kështu, kur e shihnin të qetë dhe të përqendruar, Costacurta ka thënë se e dinin se nuk mund të humbisnin atë ndeshje.
Edhe ish-trajnerët e tij të mëdhenj kanë folur me admirim të thellë për të. Arrigo Sacchi ka theksuar se Baresi ka udhëhequr gjithmonë skuadrën në heshtje, që në moshë të re. Sipas trajnerit legjendar, atij i mjaftonin shumë pak fjalë për t’u kuptuar nga shokët. Për më tepër, Sacchi ka shtuar se lidershipi i Baresit shprehej përmes shembullit personal dhe guximit të tij. Në të njëjtën linjë, edhe Fabio Capello e ka kujtuar si një lider karizmatik, por të heshtur. Sipas Capellos, në fushë Baresi komunikonte thjesht me shikimin dhe me qëndrimin e trupit. Si rezultat, kur ngrinte krahun për të treguar jashtëligjshmërinë, ka shpjeguar Capello, mbrojtja lëvizte e gjitha njëkohësisht.
Simboli i një Milani që sundoi Evropën dhe botën
Ata që kanë lindur dhe janë rritur me Milanin e Silvio Berlusconit patën fatin të shohin dhjetëra kampionë të mëdhenj. Sidoqoftë, asnjëri prej tyre, ndoshta, nuk e ka mishëruar stilin e atij Milani si Franco Baresi. Vetë Silvio Berlusconi, ish-presidenti rossoner, ai që e çoi Djallin në majën e Italisë, Evropës dhe botës, është shprehur disa herë për ekipin e tij të artë. Sipas tij, kishte një dashuri të madhe për Maldinin, të përshkruar si bir dhe atë njëkohësisht i futbollistëve të Milanit. Ka folur, gjithashtu, me dashuri edhe për emra si Gullit apo Van Basten.
Megjithatë, kur i është kërkuar të zgjidhte më të madhin nga të gjithë, përgjigja e tij ka qenë gjithmonë e njëjtë. Ai e ka përmendur Baresin si futbollistin fantastik, njeri me një ndershmëri të jashtëzakonshme. Sipas presidentit, Baresi ishte i dashur dhe i respektuar nga të gjithë, madje edhe nga kundërshtarët e tij. Kjo mbetet, në fund të fundit, përkufizimi më i saktë për Franco Baresin. Kështu, ai do të jetë përgjithmonë një simbol i pashlyeshëm i AC Milanit. Lamtumirë, Kapiteni ynë.
