Nga Pioli te Amorim, dilemat taktike të Milanit: një mbrojtje me tre apo me katër?  Sinjalet që ndryshojnë dogmën e Amorim

Ndryshimet në idetë e trajnerëve të mëdhenj ndodhin rrallë gjatë zhvillimit të një sezoni. Ruben Amorim zbarkoi te Milani me bindjen e patundshme në rreshtimin 3-4-2-1. Filozofia e tij mbrojtëse kishte krijuar një profil të qartë gjatë përvojave të mëparshme. Deklarata e tij e famshme në Manchester tregonte se as Papa nuk do ta detyronte të ndryshonte rreshtim.

Por, pas më shumë se 300 ndeshjeve si trajner, kanë filluar të shfaqen dyshimet e para mbi këtë dogmë taktike. E deri te fitorja bindëse ndaj Lecce e cila solli sinjale mjaft pozitive në rreshtimin e ri me katër mbrojtës. Madje edhe eksperimentet e fundit gjatë stërvitjeve po konfirmojnë se ky ndryshim po merr formë konkrete. Klubi dhe tifozët po e ndjekin me kureshtje këtë evolucion të papritur. Mbrojtja kuqezi ka kaluar përmes fazave të ndryshme gjatë viteve të fundit. Zgjedhja e modulit të duhur do të përcaktojë fatin e këtij sezoni.

Era Pioli dhe suksesi i madh me mbrojtjen me katër

Rreshtimi me katër mbrojtës e ka shoqëruar Milanin nga 2019-a deri në pranverën e 2025-ës. Me skemën 4-2-3-1, Stefano Pioli ndërtoi një ekip fitues dhe mjaft solid. Ajo skuadër arriti të fitonte titullin kampion më 2022 dhe mbërriti deri në gjysmëfinale të Champions League. Aksioni kryesor sulmues mbështetej në krahun e majtë ku vepronin Theo Hernandez dhe Rafael Leão. Lidhja e tyre në atë krah ishte thuajse e pamundur për t’u ndalur nga mbrojtjet kundërshtare.

E njëjta skemë u përdor edhe gjatë periudhës së shkurtër me Paulo Fonseca në stol. Ecuria e teknikut portugez solli shumë paqëndrueshmëri në fazën difensive të ekipit. Vendimi për të ngritur skuadrën lart në fushë krijoi hapësira të mëdha për kundërshtarët. Mbrojtja pësoi goditje të shumta nga zbritjet e shpejta të ekipeve rivale. Përvoja e Fonsecës tregoi se moduli kërkon ekuilibër të plotë mes reparteve.

Eksperimentet me tre mbrojtës me Conceição dhe Allegri

Faza pas largimit të Fonseca u karakterizua nga kalimi te mbrojtja me tre. Sergio Conceição vendosi të përdorte këtë modul duke nisur nga muaji prill i vitit 2025. Bilanci i tij përfundimtar regjistroi katër fitore dhe dy humbje në ndeshjet e kampionatit.

Pasuesi i tij, Massimiliano Allegri, alternoi rreshtimet 3-5-2 dhe 3-4-2-1 gjatë gjithë sezonit pasues. Mbrojtja e tij mbështetej te tresha e përbërë nga Fikayo Tomori, Matteo Gabbia dhe Strahinja Pavlović. Starti i kampionatit ishte mjaft premtues dhe krijoi optimizëm të madh në ambientin kuqezi. Por rezultatet e dobëta në dhjetë ndeshjet e fundit prishën gjithçka të mirë që u ndërtua gjatë fazës së parë. Përvoja tregoi se ky modul kërkonte më shumë përqendrim dhe vazhdimësi nga lojtarët.

Kthesa e Amorim dhe avantazhet e reja për kuqezinjtë

Tani, në këtë moment të rëndësishëm të kampionatit, po del në pah pragmatizmi i trajnerit portugez. Përballja ndaj Lecce dhuroi paraqitjen më të mirë të sezonit për të gjithë ekipin. Në atë sfidë u pa një mbrojtje me katër ku Pervis Estupiñán u ul më poshtë në krahun e majtë. Mario Gila u zhvendos në të djathtë gjatë fazës së ndërtimit të lojës.

Lëvizja taktike i dha mbrojtje më të mirë sulmuesve të krahut si Samuel Chukwueze dhe Diego Moreira. Të dy lojtarët u liruan nga detyrat e shumta mbrojtëse për t’u përqendruar në sulm. Skuadra tregoi mbulim më të mirë të fushës dhe rrjedhshmëri të lartë në qarkullimin e topit. Testimi i kësaj skeme vazhdoi edhe në ndeshjen miqësore të zhvilluar në kompleksin stërvitës kundër Padova.

Prova e radhës ndaj Sassuolos do të konfirmojë nëse ky modul do të përdoret përfundimisht. Një tjetër fitore bindëse do ta bindë përfundimisht trajnerin të braktisë rreshtimin 3-4-2-1.

Të gjithë tifozët që duan të ndjekin me vëmendje çdo lëvizje taktike, ftohen të ndjekin të gjitha të rejat më të fundit që ndodhin në Casa Milan vetëm në Milanistat.com. Zhvillimet e ardhshme në fushë do të tregojnë nëse kjo kthesë do të sjellë sukseset e dëshiruara.