Për muaj të tërë, Zlatan Ibrahimovic është portretizuar si fytyra e re e Milanit të RedBird: krah për krah me pronarin, në qendër të çdo ceremonie, me një fjalë vendimtare në çdo tryezë. Por ndërsa vera hyn në vapën e saj më të madhe dhe merkato shpalos lojën e saj të pashmangshme, nga korridoret e Casa Milan po depërton një realitet krejtësisht tjetër. Ibra është jashtë organigramës. Nuk është drejtor, as menaxher. Është thjesht, “vetëm” një konsulent i jashtëm. Dhe në futboll, si në politikë, të qenit në hije shpesh do të thotë të mos kesh fuqi. Ndërsa Gerry Cardinale finalizon një grusht shteti të brendshëm duke ndryshuar thellësisht strukturën e klubit, mbetet çështja: sa peshon vërtet suedezi në këtë lojë të re pushteti? Një analizë e detajuar e një vakti ku interpretimi i roleve mund të jetë më i rëndësishëm se vetë skuadra.
🏛️ Rrjeti i ri i pushtetit: të gjithë e kanë një vend… përveç Zlatanit
Plani i ri i Gerry Cardinale për Milanin nuk është thjesht një ndryshim organizativ; është një deklaratë filozofie. Në këtë strukturë të re, të frymëzuar nga modeli anglez i “menaxherit total” dhe duke kërkuar të imitojë suksesin e Liverpoolit, çdo detyrë është e kodifikuar dhe e ndarë me saktësi. Në majë të piramidës qëndron Gerry Cardinale, i cili tani mban frenat e çdo vendimi strategjik, duke lënë pas erën e delegimit të plotë. Poshtë tij, një ekip i ri drejtues nga brenda: Hendrik Almstadt, i promovuar në “Director of Player Trading”, do të jetë arkitekti i merkatos, duke përkthyer dëshirat e trajnerit në marrëveshje ekonomike. Bobby Gardiner, si “Director of Football Intelligence”, do të ushqejë procesin me të dhëna dhe algoritme, ndërsa Donato Lomonte, i vetmi me patentën e nevojshme, do të mbikëqyrë skautizmin si drejtor sportiv. Massimo Calvelli, më në fund, ka marrë fuqinë e firmës dhe delegimet e plota të ish-Administratorit të Deleguar, Giorgio Furlani.
Dhe në gjithë këtë skemë të rregullt e të matur, mungon me shumë zhurmë vetëm vendi i Zlatan Ibrahimovic. Emri i tij nuk shfaqet në asnjë nga këto poste kyçe. Ai nuk është pjesë as e ekipit të ri operacional. Aty ku duhet të kishte një “Head of Football”, pas dështimit të negociatave me Markus Krösche dhe Ralf Rangnick, Cardinale zgjodhi një model kolegjial pa një figurë dominuese, duke e lënë Zlatan jashtë loje. Një mungesë që, në fjalorin e korridoreve të pushtetit, është më e frikshme se çdo prani. Sikur të thoshte: roli yt duket në qendër të vëmendjes, por ai është në skaj, jo në qendër të vendimeve.
⚖️ Konsulenti, figura simbolike dhe pesha e një opinioni që nuk është ligj
Është këtu që teoria përplaset me realitetin. Marrëdhënia e Zlatan me RedBird është e ndërlikuar: ai është një “Operating Partner” i fondit dhe konsulent i lartë i pronësisë, me një kontratë pesëvjeçare që i siguron një milion dollarë në vit. Sipas analizave të të përditshmes gjeneraliste “La Verità”, kompetencat e tij janë të gjera, por jo vendimmarrëse. Ai është i thirrur të japë mendimin e tij, një opinion që ka “peshë specifike” në çështje që variojnë nga vlerësimi i lojtarëve te menaxhimi i të rinjve. Ai është gjithashtu një “brand ambassador” global, me një vëmendje të veçantë në Shtetet e Bashkuara, ku mund të ndihmojë në zgjerimin e markës Milan dhe të fondit RedBird në industrinë e argëtimit.
Por në botën e futbollit, të qenit një “konsulent” i lartë është një pozicion delikat. Dikush mund të ketë një ndikim të madh, por pa pasur përgjegjësi formale. Ai nuk ka fuqi veto mbi blerjet e Almstadt apo taktikat e Amorim. Mendimi i tij është vetëm kaq: një mendim. Dhe në momentin kur vendimet e vështira, ekonomike dhe sportive, duhet të merren në kohë rekord për të shmangur një krizë financiare (mungesa e Champions League është një goditje e rëndë ), pesha e një opinioni, sado autoritar, shuhet para urdhrave të një pronari dhe skemës së tij. Ndryshimi është thelbësor: një konsulent këshillon; një drejtor vendos. Dhe Zlatan, sot, është vetëm i pari. Ai mund të jetë veshur si drejtor, por në letër, dhe kjo është ajo që ka rëndësi, ai nuk është.
🔥 Rrëfimi i verës: lufta për pushtet dhe paradoksi i “Special One”
Por gjërat bëhen edhe më të turbullta kur shikojmë dinamikën e brendshme. Raportet nga e përditshmja e madhe sportive “La Gazzetta dello Sport” flasin për një vakum të vërtetë pushteti dhe për vështirësi komunikimi. Sipas këtyre zërave, Jovan Kirovski, i cili pritet të marrë një rol kyç si drejtor teknik, po e ka të vështirë të komunikojë me Zlatanin, i cili aktualisht është i angazhuar si komentator në Kupën e Botës. Një detaj i vogël, por që zbulon një fragment të madh: në mungesë të tij, makina e Milanit po ecën pa të. Takimet institucionale, darkat e klubit, çdo lloj marrëdhënieje me figurat e tjera të futbollit: asnjë përfaqësues i Milanit nuk është i pranishëm përveç presidentit Scaroni. Sikur të gjithë të prisnin një sinjal që nuk po vjen kurrë.
Një tjetër paradoks: Zlatan po punon për të promovuar Kirovski dhe Lomonte brenda struktures, duke i parë ata si njerëzit e tij të besuar për të mbushur boshllëkun e drejtuesve. Por ndërkohë, mungesa e tij fizike dhe e koordinimit po krijon një terren të pasigurt, ku vetë këta dy drejtues të rinj nuk po arrijnë të gjejnë një linjë të qartë. Kjo nuk është më fuqi; është një lloj koreografie e çrregullt, ku këshilltari po përpiqet të drejtojë orkestrën, por muzikantët nuk po e dëgjojnë dot sepse ai është në një kontinent tjetër dhe pa një levë zyrtare.
💰 Aksionet e shtrenjta të Zlatanit: basti i tij, basti i Milanit
Për të kuptuar thellësisht lojën e Zlatanit, duhet të zbresim në ekonomi. E përditshmja gjeneraliste “La Verità” zbulon detaje të rëndësishme të kontratës së tij: ai merr një milion euro në vit, por me mundësinë që në të ardhmen të blejë aksione të Milanit përmes “warrants” të konvertueshëm. Ai mund të investojë 5 milionë dollarë me çmimin e blerjes së RedBird (1.2 miliardë euro në 2022) dhe 10 milionë të tjerë me një çmim që do të dyfishonte vlerën e klubit në 2.4 miliardë euro. Kjo nënkupton një gjë: interesi i tij personal është i lidhur ngushtë me rritjen e vlerës së Milanit. Ai ka një interes financiar për suksesin e klubit.
Por këtu ka një çështje të madhe. Mungesa e kualifikimit në Champions League, e cila tashmë ka krijuar një vrimë të madhe në buxhet, e dëmton direkt vlerën e klubit dhe për rrjedhojë, potencialin e fitimit të tij personal. Pra, Zlatan është njëkohësisht një figurë që ka nevojë që Milani të ecë mirë për të fituar para, por që në praktikë nuk ka levat zyrtare për të garantuar këtë ecje. Ai është i varur nga vendimet e Almstadt, Gardiner, Calvelli dhe, mbi të gjitha, të Gerry Cardinale. Një pozitë e çuditshme: një peshkaqen i madh që noton në ujërat e një pellgu, por pa mundësi të ushqehet në mënyrë të pavarur, duke pritur që pronari të hedhë ushqimin.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
