Polemikat mbi arbitrat u kthyen menjëherë, pavarësisht se askush s’i kishte kërkuar por askujt s’i kishin munguar. Që në javën e parë të Serie A, dolën në pah dy gabime mjaft të rënda arbitrale. Ku njëri prej tyre prek direkt interesat sportive të Milanit. Megjithatë, pavarësisht demit të pësuar, tema duhet trajtuar në një kontekst më të gjerë, sepse shumë po flitet që drejtimi arbitrar ka nisur tashmë një projet të ri, një kurs të ri. E në fakt, ky projekt tregon edhe disa objektiva interesante dhe disa rezultate fillestare premtuese. Sidoqoftë, mbetet për t’u parë nëse do të shoqërohet edhe me transparencë reale ndaj gabimeve.
Më shumë lojë për tifozët: një lajm pozitiv
Fillimisht, duhet theksuar se koha efektive e lojës gjatë javës së parë ishte 57 minuta e 53 sekonda. Kjo shifër është pothuajse 4 minuta më e lartë krahasuar me mesataren e sezonit të kaluar, 54 minuta e 10 sekonda. Sigurisht, pjesë e meritës i takon rregullave të reja të IFAB, që kufizojnë kohën për rifutjet dhe gjuajtjet nga porta. Gjithashtu, edhe qasja e re arbitrale ka luajtur rol të rëndësishëm në rritjen e kohës efektive.
Pa dyshim, ky mbetet një ndër rezultatet e para konkrete të arritura nga designatori i r ii arbitrave Orsato. Arbitrat, tani, e dinë se duhet të fishkëllejnë shumë më pak gjatë ndeshjeve. Po ashtu, ata po tregohen dukshëm më tolerantë ndaj kontakteve normale të lojës. Kësisoj, spektakli futbollistik po përfiton konkretisht nga ky ndryshim filozofie arbitrale.
Gabimi që s’mund të injorohet: dora e Vlasic kundër Milanit
Megjithatë, ky kurs i ri do të ishte shumë më i besueshëm nëse edhe gabimet do të pranoheshin hapur. Konkretisht, dy episode të javës së parë mbeten krejtësisht të diskutueshme nga çdo këndvështrim. Në ndeshjen Genoa-Napoli, De Bruyne shtyu qartazi Vasquez pa asnjë sanksion nga arbitri. Ndërkohë, në sfidën Torino-Milan, Vlasic e kapi haptazi topin me dorë brenda zonës pa u ndëshkuar.
Në fakt, të dy episodet janë aq të qarta sa nuk lejojnë asnjë interpretim alternativ. Prandaj, mosndëshkimi i tyre përfaqëson një gabim serioz brenda vendimmarrjes arbitrale. Ndaj Milanit, ky moment mund edhe të kishte ndikuar drejtpërdrejt në ecurinë e ndeshjes. Ndaj dhe si pasojë, tifozët e Milanit kanë të drejtë të kërkojnë shpjegime më të qarta. Madje, çështja ka nxitur debat të gjerë edhe brenda vetë ambienteve mediatike.
Çfarë pritet nga kreu i arbitrave: transparencë, jo heshtje
Vazhdimisht, justifikimet e paraqitura si zëra të pazyrtarizuara nuk e ndihmojnë aspak besueshmërinë e klasës arbitrale. Gabimet, sigurisht, mund të ndodhin edhe brenda sistemeve më të organizuara. Mirëpo, justifikimi i vazhdueshëm i gabimeve përfaqëson në vetvete një tjetër gabim, tashmë të njohur prej kohësh. Kësisoj, ky lloj vetë-referencializmi rrezikon të përsërisë të njëjtat probleme të së kaluarës.
Në përgjithësi, nga designatori i ri pritet dukshëm më shumë qartësi institucionale. Konkretisht, çdo gabim i evidentuar duhet pranuar publikisht, pa ekuivoke apo justifikime të tërthorta. Përfundimisht, vetëm kështu klasa arbitrale mund të rifitojë besimin e plotë të botës futbollistike.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
