Nga mbrojtja e ulët te agresioni përpara, Amorim e përmbys Milanin: loja që po i jep fund futbollit të frikës

Mjaftoi një skenë e shkurtër për të kuptuar se diçka kishte ndryshuar. Ritmi, zgjedhjet dhe guximi treguan një skuadër tjetër, por pyetja e madhe tani është nëse ky ndryshim mund të sjellë edhe rezultate

Milanistat
5 Min Read
Vini re: Kjo faqe interneti mund të përmbajë lidhje partnere, që do të thotë se mund të përfitojmë një komision nëse klikoni në lidhjet që ne ju shfaqim. Ju kërkojmë të klikoni disa herë në ditë dhe besojmë se çdo klik do t'u shtojnë vlerat. Mbështetja juaj vlerësohet!
Futbollistët e Milanit festojnë pas golit të shënuar ndaj Torinos

sq Albanian / en English / it Italian / ar العربية / bs Bosanski / zh-CN 简体中文 / fr Français / de Deutsch / hi हिन्दी / pt Português / ru Русский / es Español

Milan e nisi sezonin me një identitet që ndryshon dukshëm nga ai i vitit të kaluar. Në Torino, skuadra e Rúben Amorimit tregoi presing të lartë, qarkullim të shpejtë dhe dëshirë për të kontrolluar lojën. Fillimisht, një aksion i vetëm dha sinjalin më të qartë. Vetëm 12 sekonda pas nisjes, katër lojtarë të Milanit hynë në zonën kundërshtare për të fituar topin. Konkretisht, ajo lëvizje përmbledh filozofinë e trajnerit portugez. Milan i Amorimit kërkon topin përpara, jo pranë portës së vet.

Ndërkohë, statistikat e ndeshjes konfirmuan përshtypjen e parë. Kuqezinjtë dominuan posedimin dhe tentuan vazhdimisht të luanin në gjysmën kundërshtare. Megjithatë, ndryshimi nuk kufizohet vetëm te mënyra e lojës. Amorim ka bërë zgjedhje të ndryshme edhe me disa futbollistë.

Madje, dy emra që nuk hynin në planet e para të Massimiliano Allegrit morën rol titullari. Yunus Musah dhe Samuel Chukwueze fituan besimin e trajnerit të ri.

Posedimi dhe presingu tregojnë një Milan tjetër

Në fakt, statistikat e Torino-Milan treguan një kontrast të fortë me sezonin e kaluar. Pas 30 minutash, kuqezinjtë kishin regjistruar 78 për qind posedim. Më pas, ritmi ra, por skuadra e mbylli takimin me 59 për qind të topit. Krahasuar me sezonin e kaluar, shifra mbetet dukshëm më e lartë.

Gjithashtu, vetëm në pjesën e parë Milani goditi dhjetë herë brenda zonës. Kjo tregon një skuadër që kërkon të sulmojë me më shumë lojtarë. Ndërkohë, ideja e Allegrit ishte dukshëm më pragmatike. Trajneri italian preferonte kontrollin e rrezikut dhe një strukturë më konservatore.

Përkundrazi, Amorim kërkon që skuadra të mbrojë duke avancuar. Për portugezin, rikuperimi i topit duhet të nisë sa më larg portës së Milanit. Sigurisht, kjo filozofi sjell edhe rreziqe. Një presing i dështuar mund të hapë hapësira të mëdha pas linjës së parë.

Megjithatë, Amorim duket i gatshëm ta pranojë këtë kosto. Prioriteti i tij mbetet prodhimi ofensiv dhe kontrolli i ritmit.

Në këtë aspekt, filozofia e Milanit ka ndryshuar rrënjësisht. Tani skuadra nuk kërkon vetëm të shmangë gabimet, por të imponojë mënyrën e lojës. Për më tepër, kjo qasje lidhet edhe me traditën historike të klubit. Milani po përpiqet të rikthejë një identitet më ambicioz dhe më sulmues.


Musah, Chukwueze dhe Leao marrin një trajtim tjetër


Veçanërisht interesante është mënyra si Amorim po menaxhon disa futbollistë. Musah dhe Chukwueze kishin marrë sinjale të ndryshme gjatë epokës së Allegrit. Fillimisht, të dy nuk dukeshin pjesë e planeve kryesore të trajnerit italian. Tani, megjithatë, ata kanë nisur sezonin në formacion.

Natyrisht, kjo nuk garanton një vend të përhershëm titullari. Gjithsesi, dy lojtarët pritet të kenë hapësirë të konsiderueshme gjatë sezonit.

Ndërkohë, situata e Rafael Leaos paraqet një tjetër shembull. Amorim nuk e trajton portugezin si një figurë të paprekshme. Përkundrazi, ai e vendos në konkurrencë edhe me Alphadjo Cisse. Kjo tregon se trajneri dëshiron konkurrencë reale për çdo pozicion.

Paralelisht, disa emra të tjerë ndodhen jashtë planeve të tij. Tomori, Gimenez dhe Fofana kanë përjetuar një situatë ndryshe në fillimin e këtij projekti. Në këtë mënyrë, trajneri po krijon një hierarki të re. Rúben Amorim nuk duket i gatshëm të ndërtojë skuadrën vetëm mbi emrat e njohur.

Milan më i mirë apo thjesht më ndryshe?

Pavarësisht entuziazmit, nuk duhet nxituar me përfundimet. Një ndeshje nuk mjafton për të përcaktuar nivelin real të projektit.

Megjithatë, ndryshimi vizual është i pamohueshëm. Milani luan më lart, sulmon më shumë dhe merr më shumë iniciativa. Në realitet, kjo skuadër duket edhe më eksperimentale. Trajneri portugez po teston role, kombinime dhe mënyra të ndryshme për të kontrolluar ndeshjet.

Kështu, pyetja kryesore nuk lidhet vetëm me bukurinë e futbollit. Sfida e vërtetë do të jetë kthimi i kësaj filozofie në rezultate. Nëse presingu funksionon, Milani mund të fitojë terren dhe ritëm. Nëse dështon, kundërshtarët mund të shfrytëzojnë hapësirat e krijuara.

Ndërkohë, tifozët kanë një arsye për të parë me optimizëm këtë fillim. Skuadra po përpiqet të luajë për të fituar, jo vetëm për të shmangur humbjen. Madje, kjo qasje përputhet me mesazhin e Gerry Cardinale në fillim të sezonit. Ai kërkoi një Milan që të luajë për fitore dhe jo për të mos humbur.

Do të shohim e do të ndjekim në vazhdim çdo zhvillim rreth projektit të ri kuqezi.


BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>



Share This Article