Në casa Milan, atmosfera është e rëndë, e trashë, e mbushur me pritje dhe me atë lloj tensioni që vetëm një klub i madh, i plagosur por krenar, mund ta përjetojë. Pas një sezoni të përfunduar me zhgënjim dhe një tronditjeje të paprecedentë në strukturat drejtuese, Milani po përpiqet të ngrihet sërish, të rimarrë frymën, të rikthejë identitetin e humbur mes gabimeve, hezitimeve dhe një projekti që dukej se kishte humbur busullën. Në horizont shfaqet një figurë që në Europë njihet si arkitekti i revolucioneve sportive: Ralf Rangnick. Dhe aty ku shfaqet Rangnick, ndryshimi nuk është kurrë i vogël.
⚽ Glasner në pole, Jaissle ndjek: gara për pankinën ndez Milano
Orët e fundit, nëpër korridore dhe në zyrat secrete të klubit të rrugës Aldo Rossi po qarkullon një siguri e heshtur: po merr formë projekti i ri teknik dhe emri i Rangnick është më shumë se një ide. Është vizioni, është drejtimi, figura që Cardinale dhe Ibrahimović shohin si njeriun e duhur për të rindërtuar një klub që ka nevojë për disiplinë, strukturë dhe një filozofi të qartë.
Dhe nëse Rangnick do të marrë frenat e zonës teknike, atëherë zgjedhja e trajnerit bëhet një lojë dominoje. Oliver Glasner, kampion i fundit i Conference League, është kandidati që po fiton terren me shpejtësi. Një takim është tashmë i planifikuar, një takim që mund të ndryshojë fatin e Milanit për vitet e ardhshme. Glasner, me futbollin e tij vertikal, agresiv, të organizuar deri në detaj, shihet si profili ideal për të rikthyer intensitetin që mungoi gjatë gjithë sezonit.
Por gara nuk është mbyllur. Në lojë është edhe Matthias Jaissle, një tjetër produkt i shkollës Rangnick. I ri, modern, me ide të qarta dhe me një karrierë që ka shpërthyer me shpejtësi. Problemi? Klubi i tij aktual kërkon një shifër të konsiderueshme për ta lënë të lirë. Dhe në Milano, kur projekti konsiderohet gjigand, pengesat ekonomike nuk janë kurrë të pamundura.
Ajo që i bashkon Glasner dhe Jaissle është e qartë: janë të dy bij të filozofisë së Rangnick, të rritur në laboratorin e Red Bull, aty ku futbolli modern merr formë përmes presionit të lartë, tranzicioneve të shpejta dhe një mentaliteti të hekurt. Dhe Milani, pas viteve të luhatjeve, ka nevojë pikërisht për këtë.
📝 Drejtori sportiv i ri: sytë në Spanjë, aty Milani po kërkon arkitektin e së ardhmes
Ndërsa çështja e trajnerit ndez debatin publik, në prapaskenë zhvillohet një tjetër betejë po aq e rëndësishme: zgjedhja e drejtorit sportiv. Sepse një projekt i madh nuk ndërtohet vetëm me ide, por me njerëz që dinë të gjejnë talent, të lexojnë tregun, të ndërtojnë skuadra.
Në këtë drejtim, Milani ka hedhur sytë drejt Spanjës. Manu Fajardo, drejtori sportiv i Betis Sevilla, është një nga emrat më të nxehtë. I ri, vizionar, me një karrierë të ndërtuar mbi kërkimin e talenteve të rinj dhe një aftësi të rrallë për të identifikuar lojtarë të nënvlerësuar. Profili i tij përputhet në mënyrë perfekte me idenë e një Milani që kërkon të ndërtojë, jo thjesht të blejë.
Alternativa është Jorge Rodriguez i Villarrealit, një tjetër ekspert i tregut spanjoll, i njohur për aftësinë për të krijuar skuadra konkurruese me buxhete të arsyeshme. Të dy janë pjesë e një vizioni të ri: një Milan që kërkon të ndërtojë një strukturë moderne, europiane, të aftë të prodhojë vlerë dhe të mos varet më nga improvizimet.
Nëse Rangnick do të jetë dirigjenti, atëherë drejtori sportiv do të jetë violinisti i parë. Dhe Milani nuk mund të gabojë më.
OPINIONI REDAKSIONAL nga Milanistat.com: “Milan, koha e justifikimeve ka mbaruar: tani duhet guxim, identitet dhe një kthesë e vërtetë”
Ka momente në historinë e një klubi kur nuk mjafton të arsyetosh, të kërkosh fajtorë apo të shpresosh që gjërat të rregullohen vetë. Ka momente kur duhet të marrësh vendime të mëdha, të dhimbshme, të rrezikshme. Milani është pikërisht në këtë pikë. Dhe nëse ka një gjë që ky klub ka treguar në 125 vite histori, është se rilindjet e tij më të mëdha kanë ardhur gjithmonë pas krizave më të thella.
Sot, Milani nuk ka nevojë për kozmetikë. Nuk ka nevojë për arna. Ka nevojë për një revolucion të vërtetë. Dhe në këtë kuptim, ideja Rangnick nuk është një kapriço, por një domosdoshmëri. Sepse Milani ka humbur identitetin e vet: nuk di çfarë futbolli luan, nuk di çfarë projekti ndjek, nuk di çfarë filozofie përfaqëson. Dhe kur nuk ke identitet, nuk ke as të ardhme.
Rangnick është një figurë që ndan opinionet, por pikërisht kjo e bën të vlefshme. Ai nuk është një trajner klasik, nuk është një drejtor teknik tradicional. Ai është një arkitekt. Një njeri që ndërton sisteme, jo vetëm skuadra. Dhe Milani ka nevojë për një sistem të ri, një strukturë të re, një mënyrë të re të të menduarit.
Glasner? Jaissle? Të dy janë profile që flasin gjuhën e futbollit modern. Të dy janë trajnerë që nuk presin, por imponojnë. Dhe Milani ka nevojë pikërisht për këtë: një skuadër që nuk reagon, por vepron. Një skuadër që nuk frikësohet, por sulmon. Një skuadër që rikthen frikën e vjetër të kuqezinjve.
Drejtori sportiv? Po, është po aq i rëndësishëm. Sepse pa një strukturë të fortë, edhe trajneri më i mirë humbet. Fajardo apo Rodriguez janë profile që sjellin kulturë pune, metodologji, vizion. Dhe Milani ka nevojë për vizion.
Ky është momenti i së vërtetës. O Milani guxon, o Milani ngec. Dhe ky klub nuk është krijuar për të ngecur. Ky klub është krijuar për të fituar. – milanistat.com 🔴⚫🔥
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
