Fitorja e titullit nga rivalët sjell gjithmonë reagime të forta, por këtë herë duket se për një pjesë të ambientit kuqezi, gjithçka ka dalë jashtë kontrollit. Në vend të analizës së ftohtë dhe reflektimit racional, dominon reagimi emocional, shpesh i tepruar. Por futbolli nuk funksionon mbi histeri kolektive – ai kërkon qartësi, përgjegjësi dhe kuptim të drejtë të realitetit.
Një sukses i rivalëve nuk është krizë identiteti
Është normale që një tifoz të ndjejë zhgënjim kur rivali fiton. Kjo është pjesë e natyrshme e sportit. Por ajo që nuk është normale është transformimi i këtij zhgënjimi në një krizë të thellë identitare për klubin tënd.
Milani nuk mund dhe nuk duhet të matet me atë që bëjnë të tjerët. Historia e tij është ndërtuar mbi standarde të veta, mbi periudha dominimi dhe mbi një identitet të qartë. Kur çdo sukses i rivalëve interpretohet si provë e dështimit tonë, atëherë kemi humbur busullën.
Një klub i madh nuk reagon me panik. Ai reflekton, analizon dhe vazhdon rrugën e vet.
Realiteti sportiv: pritshmëri dhe objektiva
Një nga gabimet më të mëdha është të harrohet se nga ku nisej skuadra në fillim të sezonit. Objektivi nuk ishte domosdoshmërisht titulli, por rritja, stabiliteti dhe ndërtimi i një strukture konkurruese.
Ambicia është thelbësore, por ajo duhet të jetë e lidhur me realitetin. Nuk mund të pretendohet që çdo sezon të përfundojë me trofe, sidomos kur skuadra është në një proces evolucioni.
Të kërkosh maksimumin është e drejtë. Të mohosh realitetin është gabim.
Investimet dhe narrativa e gabuar
Një tjetër debat i nxehtë është ai mbi mungesën e ambicies së drejtuesve. Por kjo tezë bie në kontradiktë me faktet. Kur një klub kërkon të përforcohet me lojtarë me përvojë ndërkombëtare dhe i beson pankinën një trajneri me eksperiencë, nuk mund të thuhet se mungon dëshira për të fituar.
Sigurisht, çdo vendim mund të diskutohet. Jo çdo transferim rezulton i suksesshëm. Por të thuash se mungon ambicia është një thjeshtim i rrezikshëm i realitetit.
Një projekt sportiv kërkon kohë. Nuk ndërtohet me emocione momentale.
Problemi i vërtetë: loja në fushë?
Kur një skuadër has vështirësi për të krijuar raste, për të qenë e rrezikshme dhe për të shënuar, atëherë analiza duhet të zhvendoset nga zyrat në fushë.
Futbolli është i thjeshtë në thelb: nëse nuk arrin të godasësh portën, nuk mund të fitosh. Dhe kjo nuk është përgjegjësi e drejtuesve, por e mënyrës si skuadra përgatitet dhe si luan.
Një ekip pa ide, pa ritëm dhe pa guxim ofensiv reflekton probleme teknike dhe taktike. Këto janë çështje që lidhen drejtpërdrejt me pankinën.
Është më e lehtë të fajësosh strukturën sesa të analizosh performancën reale në fushë. Por e vërteta shpesh ndodhet pikërisht aty ku nuk duam të shohim.
Milani ka kaluar shumë sfida në historinë e tij dhe gjithmonë ka ditur të rikthehet. Por rikthimi nuk vjen përmes panikut, as përmes akuzave të paarsyetuara.
Klubi ka nevojë për tifozë që dinë të analizojnë, jo vetëm të reagojnë. Për njerëz që dallojnë mes kritikës konstruktive dhe destruktivitetit.
Sepse në fund, suksesi nuk ndërtohet mbi zhurmë – por mbi qartësi, punë dhe përgjegjësi.
Dhe kur të vijë momenti i rikthimit në majë, aty do të jenë ata që kanë qëndruar të kthjellët, jo ata që u dorëzuan ndaj kaosit.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
