Milani fitoi, por jo pa u dridhur. Në Genova, kuqezinjtë u dukën si një skuadër që mund të shënojë në çdo moment, por edhe të shembet po aq shpejt. Ruben Amorim e dinte se kjo ndeshje nuk do të ishte një shëtitje. Rezultati 2-1 në Marassi i dha Milanit tri pikë të arta, por la të hapur një plagë që trajneri portugez e ka përsëritur me kokëfortësi: kjo skuadër nuk mund të mbijetojë pa lojtarët e saj kryesorë në formë maksimale.
Fitorja ndaj Genoas ishte një provë e vogël e asaj që ndodh kur rotacioni detyrohet nga rrethanat, jo nga zgjedhja. Dhe përgjigjja nuk ishte plotësisht bindëse. Amorim e ka thënë qartë: Milani mund të fitojë çdo ndeshje, por vetëm kur titullarët janë të freskët dhe të pranishëm. Kur mungojnë ata, edhe kundër një Genoae që lufton për mbijetesë, kuqezinjtë vuajnë më shumë se sa duhet.
Zëvendësimet që nuk bindin, pesha e stolit të shkurtër si çmimi i vërtetë të mungesave
Në ndeshjen e Marassi, Amorim u detyrua të hidhte në lojë Filippo Terracciano, Omari Hutchinson, Ardon Jashari dhe Pervis Estupiñán. Përveç Bartesaghi-t, i cili megjithatë është ende i ri, alternativat e tjera ishin jashtëzakonisht të papërvojë. Përfshirë këtu edhe emra si Comotto dhe Camarda. Ky nuk është thjesht një problem numerik, por një çështje cilësore. Kur Amorim kërkon të ruajë intensitetin dhe ritmin e lojës së tij. Ai nuk mund të mbështetet te lojtarë që ende nuk e kanë absorbuar plotësisht sistemin e tij.
Rezultatet janë të dukshme: Milani humbet kontrollin në momente kyçe, mbrojtja bëhet e brishtë dhe sulmi humbet shkëlqimin. Stoli i shkurtër nuk është thjesht një justifikim. Ai është një kufizim real që e bën çdo ndeshje të Serie A një provim fizik dhe mendor për titullarët. Nëse Milani dëshiron të konkurrojë seriozisht në Itali dhe në Europë, thellësia e skuadrës nuk është luks, por domosdoshmëri.
Infermieria, lista e gjatë e mungesave që ndryshon ekuilibrat te Milani i Amorim
Problemi nuk është thjesht mungesa e alternativave në stol, por edhe ajo që ndodh në dhomat e infermierisë. Milani vazhdon të paguajë çmimin e një vale dëmtimesh që ia nisi qysh në tetor. Amorim nuk mund të mbështetet ende te shumë prej lojtarëve të tij. Janë plot 6: Pietro Terracciano, Matteo Gabbia, Fikayo Tomori, Ruben Loftus-Cheek, Samuel Chukwueze dhe Alexis Saelemaekers. Tre prej tyre do të ishin titullarë të padiskutueshëm, ndërsa dy të tjerë janë pjesë e rëndësishme e rotacionit.
Mungesa e tyre krijon një efekt domino: titullarët lodhen më shpejt, zëvendësuesit nuk kanë kohë të përshtaten dhe ekipi humbet kohezionin. Amorim e ka pranuar se kjo skuadër nuk është ende gati të dominojë me futbollin e tij fizik dhe kërkues pa një stol të plotë. Çdo ndeshje ku duhet të bëjë një turnover shndërrohet në një rrezik të llogaritur dhe ndonjëherë jo të suksesshëm.
LEXO EDHE:
Rruga përpara: rritja e të rinjve dhe merkato e janarit
Nëse Milani dëshiron ta shohë projektin Amorim të lulëzojë, janë dy rrugë të cilat duhet të ndërmerren urgjentisht paralelisht. E para: rritja e talentëve të rinj si Camarda dhe Comotto. Të cilët kanë potencial, por kanë nevojë për kohë dhe besim. E dyta: merkato, nga e cila Milani duhet të sjellë alternativa cilësore që mund të luajnë menjëherë. Amorim nuk kërkon yje, por profile që përshtaten me sistemin e tij 3-4-2-1. Të cilët mund të mbajnë ritmin kur titullarët pushojnë.
Me më shumë alternativa, portugezi mund t’i menaxhojë minutat e lojtarëve kryesorë dhe t’i mbajë ata të freskët për ndeshjet vendimtare. Të gjithë tifozët rossonerë që duan të mësojnë për të rejat më të fundit që ndodhin në Casa Milan, do t’i gjejnë ato vetëm platformën tonë Milanistat.com. Ky është hapi vendimtar për rritjen e këtij projekti të ri. Sepse pa thellësi, edhe fitoret si ajo ndaj Genoas mbeten thjesht momente lehtësimi, jo hapa drejt madhështisë.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZAVE ROSSONERË MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>






