Ka ndeshje që të lënë shije të hidhur. Ka të tjera që zbulojnë të vërteta të fshehura. Barazimi i Milanit me Sassuolon në Mapei Stadium i përket të dyja kategorive. Kuqezinjtë kaluan në avantazh. Festuan. Pastaj u lëkundën. Pesë minuta më vonë, gjithçka u shkatërrua. Një goditje këndi mjaftoi për të fshirë punën e një ndeshjeje të tërë. Ky nuk është thjesht një episod i izoluar. Është një model që përsëritet. Është një dobësi që po kthehet në identitet. Milani shënon, por nuk di të mbrojë atë që ka ndërtuar. Distancat shkëputen. Koncentrimi bie. Kundërshtarët e ndiejnë këtë brishtësi dhe e shfrytëzojnë pa mëshirë. Ruben Amorim e di se ky problem nuk mund të injorohet më. Sezoni është i gjatë. Pikët e humbura në momente të tilla mund të bëjnë diferencën në fund. Prandaj kjo analizë nuk është thjesht reflektim. Është një thirrje për veprim.
Një model që përsëritet
Milani shënon. Milani feston. Pastaj Milani lëkundet. Ky cikël po kthehet në një problem serioz për Ruben Amorim. Kundër Sassuolos, kuqezinjtë kaluan në avantazh me Adrien Rabiot në minutën e 63-të. Pesë minuta më vonë, Cas Odenthal barazoi nga një goditje këndi. Nuk ishte rastësi. Ishte simptomë e një sëmundjeje të njohur. Milani nuk di të menaxhojë momentet pas golit. Avantazhi nuk mbahet. Distancat shkëputen. Koncentrimi bie. Kundërshtarët e ndiejnë këtë dobësi dhe e shfrytëzojnë. Ky nuk është thjesht një episod i izoluar. Është një model që përsëritet ndeshje pas ndeshje. Dhe nëse Amorim nuk e zgjidh, sezoni mund të shpërdorohet pikërisht aty ku duhet të fitohet.
Pesë minuta që zbuluan brishtësinë mendore
Goli i Rabiot erdhi në momentin e duhur. Milani kishte ndërtuar presion. Rastet po shtoheshin. Luka Modrić dha asistimin perfekt. Gjithçka dukej nën kontroll. Por kontrolli nuk zgjati. Sassuolo reagoi menjëherë. Një goditje këndi. Një devijim në rrjetë. Rezultati u barazua. Ky gol nuk ishte thjesht fat i kundërshtarit. Ishte pasojë e dobësisë mendore të kuqezinjve. Pas avantazhit, skuadra humbi kompaktësinë. Repartet u shkëputën. Mbrojtja u tërhoq shumë pas. Mesfusha nuk arriti të mbulojë hapësirat. Ky është një problem psikologjik para se të jetë taktik. Lojtarët nuk besojnë se mund ta mbrojnë rezultatin. Dhe kur nuk beson, humbet përqendrimin. Amorim duhet të punojë pikërisht këtu.
Problemi strukturor në mbrojtje
Statistikat e bëjnë problemin edhe më të qartë. Milani është skuadra që ka pësuar më shumë gola nga krosimet në Serie A. Kjo nuk është rastësi. Është pasojë e dobësive strukturore. Mbrojtësit nuk zënë pozicionet e duhura. Mesfushorët nuk mbrojnë zonën. Portieri shpesh mbetet i ekspozuar. Kundër Sassuolos, topi i gjatë u kthye në armën vdekjeprurëse. Odenthal u gjend i lirë në zonë. Askush nuk e ndoqi. Askush nuk e bllokoi. Kjo tregon mungesë organizimi dhe komunikimi. Amorim duhet të rishikojë sistemin defensiv në situatat e topave të gjatë. Duhet më shumë agresivitet në zonë. Duhet më shumë përgjegjësi individuale. Pa këto rregullime, çdo avantazh mbetet i brishtë.
LEXO EDHE:
Balanca mes sulmit dhe mbrojtjes
Milani ka treguar se mund të krijojë raste. Ka cilësi në sulm. Ka lojtarë që dinë të shënojnë. Por sulmi nuk mjafton për të fituar ndeshje. Ekuilibri mes fazave është thelbësor. Amorim duhet të gjejë formulën që mbron avantazhin pa hequr dorë nga sulmi. Kjo kërkon disiplinë taktike. Kërkon lojtarë që kuptojnë momentin e ndeshjes. Kërkon udhëheqës në fushë që mbajnë ekipin të përqendruar. Mike Maignan u thirr të ndërhyjë në minutat e fundit. Për të ndjekur të gjitha të rejat më të fundit nga Casa Milan, ndiqni vetëm Milanistat.com. Kjo tregon se ndeshja mbeti e hapur deri në fund. Një skuadër që synon majën nuk mund të lejojë kaq shumë pasiguri. Amorim e di këtë. Tani duhet ta provojë në fushë.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZAVE ROSSONERË MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>
