Milan, tani të gjithë heshtin (s’e thonë një fjalë të mirë), deri në rrëzimin e radhës: Amorim show, shpartallon kritikët dhe pret me qetësi rrëzimin e ardhshëm

Milani triumfoi 3-0 në San Siro, duke shpërblyer kështu besimin e treguar ndaj Ruben Amorimit. Por, katër ditë më parë, kuqezinjtë dukeshin në prag të një krize të thellë, sipas kritikëve. Amorimi nuk gjente ekuilibrin e duhur, “senatorët” e skuadrës shfaqnin shenja pakënaqësie dhe rezultatet mungonin prej kohësh, thonin ata. Madje qarkullonin zëra se Cardinale po mendonte tashmë për një trajner tjetër. Por të dielën, Milani u shfaq i bukur, i fortë dhe krijues. Mund të nevojitet ende më shumë ekuilibër, por koha e vendimeve të nxituara ka kaluar. Konferenca e organizuar nga Amorimi para ndeshjes ka lënë një shenjë të qartë. Ai ka treguar vendosmëri profesionale përballë kritikave të gjithanshme. Pushimi për ndeshjet ndërkombëtare do të japë kohën e nevojshme për analiza më të thella.

Konferenca e Amorimit tregon një karakter të fortë në komunikim

Komunikimi mbetet tema qendrore e këtyre javëve të fundit. Konferenca e së shtunës shënoi një moment domethënës për trajnerin portugez. Amorimi iu përgjigj me inteligjencë kritikave të hershme pas humbjes ndaj Benficës. Ai nuk u tregua arrogant, siç e përshkruajnë disa zëra kritikë, por korrigjoi një gazetar që kërkonte polemika inekzistente. Pyetja e tij kthyese, mbi formacionin ideal, e vendosi gazetarin virtualisht në pankinën e Milanit. Për ne gazetarët, është e thjeshtë të renditim emra sikur po luajmë Fantacalcio. Realiteti, megjithatë, përfshin kundërshtarë, dëmtime, karakteristika individuale dhe angazhime javore të vazhdueshme.

Formacioni hibrid dhe modestia që solli rezultatin

Fjalët e Amorimit pas fitores tregojnë dy cilësi të qarta: modesti dhe inteligjencë. Trajneri ka kuptuar se ngurtësia e sistemit 3-4-2-1 nuk përshtatet plotësisht me Serie A. Nevojiten lëvizshmëri dhe krijimtari për të thyer bllokun mbrojtës të kundërshtarëve. San Siro pa një 4-4-2 shumë hibrid, në gjendje të shndërrohej në 4-2-3-1 apo dhe 4-3-3. Gila veproi si mbrojtës me shtytje ofensive, Rabioti mbështeti Modrićin, ndërsa Pulisic lëvizte lirshëm nëpër zona të ndryshme. Lecce kuptoi shumë pak nga kjo skemë, veçanërisht në pjesën e parë të lojës. Inteligjenca e Amorim shfaqet edhe te rikthimi i lojtarëve më të kritikuar. Estupiñán nuk gëzon simpatinë e plotë të Curva Sud, ndërsa Saelemaekers vinte nga disa performanca të zbehta. Të dy, megjithatë, morën duartrokitjet e Curvës dhe treguan pse e meritojnë vendin e titullarit. Diagonalja mbrojtëse e Estupiñán pengoi një gol të mundshëm, ndërsa krijimtaria e Saelemaekers dha formë sulmit kuqezi.

Nevoja për kohë dhe durim mbetet çelësi i së ardhmes

Milani nuk ishte i dobët të mërkurën, ashtu siç nuk u kthye i pathyeshëm të dielën. Sinjalet e reja taktike shfaqeshin që në debutimin ndaj Torinos. Ndërtimi i një mentaliteti të ri kërkon domosdoshmërisht kohë dhe durim. Amorimi arrin në Serie A pas një përvoje mjaft të vështirë te Manchester United, duke u përballur me kundërshtarë të fortë dhe një mjedis shpesh jo miqësor ndaj klubit. Askush nuk dëshiron premtime boshe apo garanci për kthimin te maja e Evropës. Ky trajner meriton, megjithatë, besim dhe mbështetje të vazhdueshme, gjë që nuk patën as Pioli, as Fonseca, as Conceição apo Allegri.

Tifozët rossonerë që duan të ndjekin çdo zhvillim të ri nga Casa Milan, mund ta bëjnë këtë direkt në Milanistat.com.

Skuadra, futbollistët dhe stafi kanë nevojë për këtë përkrahje kolektive. Çështja e Cardinale-s dhe e një drejtimi sportiv të munguar do të analizohet më vonë me kujdes.

Deri më merkaton e janarit, kur do të shihen ambiciet reale të klubit, vlen thënia e famshme e Gattuso-s: “prioritet Milanin”.