Në Firence nuk ka fitues të vërtetë, por ka shumë mesazhe. Fiorentina–Milan përfundon 1-1, një rezultat që në letër kënaq më shumë rossonerët sesa vendasit. Një ndeshje e ndarë në dy akte të qarta: pjesa e parë me Milanin më të rrezikshëm, por të pafalshëm përpara portës, dhe pjesa e dytë me Fiorentinën dominante, agresive dhe shumë pranë fitores. Në fund, janë Mike Maignan dhe Christopher Nkunku që shpëtojnë Allegri-n nga një humbje që do të kishte peshuar rëndë, si në klasifikë ashtu edhe në psikologji.
Pjesa e parë: Pulisic krijon, Milani dominon momentet, por goli mungon
Fillimi i ndeshjes është me ngjyrë vjollcë. Fiorentina hyn më e vendosur, më intensive, dhe në minutat e para i shkakton jo pak shqetësime prapavijës së Milanit. Gosens, Guðmundsson dhe Ndour gjejnë hapësira, ndërsa Maignan duhet të qëndrojë vigjilent. Megjithatë, me kalimin e minutave, Milani rritet dhe fillon të gjejë hapësira në kundërsulm.
Protagonist absolut është Christian Pulisic. Amerikani ka në këmbë disa nga rastet më të pastra të gjithë ndeshjes: driblime, depërtime, duele të fituara, por edhe një seri gabimesh që peshojnë. Në dy raste përballë De Gea-s, “Captain America” zgjedh zgjidhjen e gabuar ose godet drejt portierit. Një Milan që krijon, por nuk vret, duke lënë ndjesinë se mund ta kishte mbyllur pjesën e parë në avantazh.
Pjesa e dytë: Fiorentina shtyp, Milani i dorëzohet Maignan
Nëse pjesa e parë ishte e balancuar, e dyta ka vetëm një drejtim. Fiorentina del në fushë me një agresivitet të jashtëzakonshëm, fiton çdo duel dhe e mbyll Milanin në gjysmëfushën e vet. Goditjet nga distanca, krosimet dhe goditjet nga këndi bëhen një rrezik konstant për portën rossonere.
Mike Maignan shndërrohet në mur. Ndërhyrje vendimtare, dalje të sigurta dhe reflekse që mbajnë gjallë Milanin në momentet më të vështira. Allegri provon të ndryshojë diçka me zëvendësime të shumta, por ekuilibri i skuadrës prishet dhe presioni viola rritet. Goli i Fiorentinës në minutën 65, me Comuzzo që godet me kokë pas një goditjeje nga këndi, është më se i merituar.
Goli që ndryshon gjithçka: Nkunku ringjall shpresën në minutën e 90-të
Kur gjithçka dukej e humbur dhe Milani jepte shenja lodhjeje fizike dhe mendore, vjen episodi që ndryshon historinë e ndeshjes. Një vertikalizim i shkëlqyer i Fofana-s, një lëvizje inteligjente e Nkunku-t dhe një goditje e saktë që mposht De Gea-n. Është goli i barazimit, por edhe goli i çlirimit për një Milan që kishte vuajtur shumë.
Minutat e fundit janë dramatike: traversë e Fiorentinës, një tjetër ndërhyrje e Maignan ndaj Kean dhe vërshëllima finale që i jep fund një ndeshjeje të lodhshme dhe nervoze.
Leximi i rezultatit: pikë e fituar apo shans i humbur?
Në fund, 1-1 është një rezultat që reflekton më shumë realitetin e fushës sesa ambiciet. Për mënyrën se si u zhvillua pjesa e dytë, Milani duhet ta konsiderojë këtë barazim si një pikë të fituar, jo dy të humbura. Por mbeten pyetje të hapura: pse ky Milan është kaq i pafalshëm përpara portës? Pse humbet kaq lehtë kontrollin e lojës? Dhe pse duhet gjithmonë të mbështetet te episodet dhe te individualitetet për të shpëtuar veten?
***
Fiorentina–Milan nuk është thjesht një 1-1. Është pasqyra e një skuadre që lufton, reziston, por ende nuk bind. Një Milan që ka portierin si lider absolut dhe sulmuesit që alternojnë shkëlqime me errësirë. Në një kampionat ku çdo pikë peshon si ar, ky barazim mban gjallë shpresat, por njëkohësisht thekson nevojën për rritje. Sepse për të synuar lart, nuk mjafton të mbijetosh: duhet edhe të imponohesh. Dhe ky Milan, të paktën për momentin, është ende në kërkim të vetvetes.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>