Ka sezone që shkruhen nga talenti, të tjerë nga paratë. Dhe pastaj ka sezone që mbahen mend nga anomalitë.
Një Milan pa San Siro: kur shtëpia zhduket nga harta
Milani i këtij viti i ka të gjitha shanset të hyjë në këtë kategori të fundit: një skuadër e thirrur të luftojë për kreun, por e detyruar të jetojë për një muaj të tërë pa shtëpi, pa San Siron, pa ritualin e së dielës në Milano.
More Read
18 janar-22 shkurt. Nuk është ndonjë periudhë feste apo kremtimesh. Është koha ku Milani nuk do të luajë asnjë ndeshje në shtëpi. Një fakt i thatë, tronditës. Një detaj kalendarik që, në një kampionat të ekuilibruar deri në ekstrem, mund të bëhet vendimtar. Tre transferta rradhazi: Roma, Bologna, Pisa. Një rrugëtim që nuk është thjesht logjistik, por thellësisht sportiv dhe psikologjik.
Allegri: “Nga këto transferta kalon sezoni”
Massimiliano Allegri e pati ndjerë erën e rrezikut përpara se të shpërthente debati. Me qetësinë e zakonshme, por me fjalë të rënda si gurë, trajneri kuqezi kishte paralajmëruar:
“Po bëjmë gjëra të mira, por ajo që kemi bërë deri tani nuk mjafton për Championsin. Tani kemi tre transferta të rëndësishme, nga të cilat do të kalojë një pjesë e madhe e sezonit të Milanit.”
Nuk ishte retorikë trajneri. Ishte diagnozë. Sepse Roma në Olimpico është gjithmonë një provë force, Bologna e këtij sezoni është një makinë e organizuar dhe ambicioze, ndërsa Pisa – pas pauzës – fsheh rrezikun klasik të ndeshjeve “të çuditshme”, ku gjithçka duket e thjeshtë vetëm në letër.
Kritika: Criscitiello ngre alarmn e kampionatit
Në këtë skenar të pazakontë, ka ngritur zërin edhe Michele Criscitiello, drejtori i Sportitalia-s, i cili nuk i ka kursyer fjalët:
“Milani tani nuk do të luajë më në shtëpi. Deri më 22 shkurt, Milani nuk do të luajë asnjë ndeshje në San Siro.”
Dhe më pas, me ton më të ashpër, shton:
“Sipas meje, nuk them që po falsifikohet kampionati – do të ishte e papërshtatshme – por kjo nuk është normale. Për një muaj të tërë nuk luan në shtëpi: transfertë, transfertë, ndeshje e shtyrë, transfertë. Nuk është normale.”
Fjalë që peshojnë, sepse vijnë në një moment kur Milani është në mes të luftës për titullin dhe për Champions League. Një skuadër që më 18 janar, kundër Lecce-s, luante ende para tifozëve të vet, dhe që më pas zhytet në një shkretëtirë kalendarike pa San Siro.
Tre transferta, tre histori të ndryshme
Roma–Milan është përplasje tradite dhe presioni. Olimpico nuk fal dhe çdo pikë aty ka shijen e gjakut.
Bologna–Milan është sfida e modernitetit, e një rivali të organizuar që ëndërron Europën dhe nuk ka komplekse.
Pisa–Milan, pas pauzës, është ndeshja e kurthit: ajo që mund të duket “e vogël”, por që vjen pasi energjitë janë konsumuar dhe mendja është e lodhur.
Tre transferta radhazi nuk janë thjesht statistika. Janë udhëtime që gërryejnë, që heqin pika referimi, që testojnë karakterin e një grupi.
Një “çmenduri” kalendarike që mund të peshojë rëndë
“Mund të duket një budallallëk, – ka thënë sërish Criscitiello – por kjo situatë nuk është normale.” Dhe ndoshta pikërisht këtu qëndron thelbi. Në një kampionat ku çdo detaj bën diferencën, një muaj pa ndeshje në shtëpi është më shumë se një anomali: është një handicap.
Milani është thirrur të tregojë se është i madh edhe pa San Siro, se di të mbijetojë larg shtëpisë, se di të shndërrojë rrugën në forcë. Sepse nga Roma në Bologna, deri në Pisa, nuk luhet vetëm një seri ndeshjesh. Luhet identiteti i një sezoni. Dhe ndoshta, fati i tij.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
