Nga San Siro në Firenze pa marrë frymë: Milani i lodhur, i bezdisur dhe nën presion përballë një kalendari të pamëshirshëm dhe frikës se historia kundër “të vegjëlve” mund të ripërsëritet

Nuk ka kohë për reflektim, as për rimarrë frymë. Fërshëllima përfundimtare në “San Siro” sapo kishte shënuar fundin e barazimit zhgënjyes kundër Genoas, dhe Milani ishte tashmë me mendjen – dhe trupin – drejt Firences.

Vetëm 64 orë ndajnë dy ndeshje vendimtare, një interval që në Casa Milan po shkakton irritim dhe shqetësim. Një kalendar i pamëshirshëm, që vjen në një moment delikat dhe që rrezikon të nxjerrë edhe më në pah kufijtë e kësaj skuadre.

Një barazim që lë pasoja dhe rikthen problemet e vjetra

Barazimi me Genoan nuk ishte thjesht një hap fals, por një tjetër sinjal alarmi. Milani konfirmoi edhe një herë vështirësinë kronike kundër skuadrave të konsideruara “të vogla”. Vetëm 3 pikë të mbledhura përballë Cremoneses, Pisës, Sassuolos dhe Genoas janë një bilanc i varfër dhe shqetësues për një ekip që synon objektiva madhorë.

Këto ndeshje po tregojnë qartë limitet e skuadrës në ndërtimin e manovrës, në gjetjen e hapësirave dhe në imponimin e ritmit. Probleme që nuk zgjidhen brenda natës, aq më pak kur kalendari nuk lë hapësirë për stërvitje dhe analiza të thelluara.

Nervozizëm në Casa Milan dhe polemika për kalendarin

Në ambientet e Casa Milan ndihet qartë pakënaqësia për faktin se skuadra duhet të rikthehet në fushë në më pak se 72 orë. 64 orë, për të qenë të saktë, janë një kohë minimale për rikuperim fizik dhe mendor, sidomos pas një ndeshjeje intensive dhe nervoze si ajo kundër Genoas.

Ky nervozizëm ka gjetur jehonë edhe në rrjetet sociale. Një postim i Adrien Rabiot në Instagram, me fjalinë “Të gjithë gati në 48 orë”, është interpretuar nga shumëkush si një thumb polemik ndaj organizimit të kalendarit dhe ngarkesës së lojtarëve.

Fofana dhe pesha e një gabimi që dhemb

Ndër episodet më të dhimbshme të Milan-Genoa, spikat gabimi i Fofana-s, i cili duket se e ka përjetuar rëndë momentin. Mesfushori u kërkoi falje tifozëve kuqezi përmes një postimi në rrjetet sociale, një gjest përgjegjësie dhe ndjeshmërie, edhe pse postimi u fshi më pas, ndoshta pas këshillës së shokëve të skuadrës apo stafit.

Ky episod tregon një ekip emocionalisht të përfshirë, por edhe të brishtë, ku gabimet individuale kthehen menjëherë në peshë kolektive.

Pavlovic, “dinakëri” apo sjellje antisportive?

Një tjetër moment që ka ndezur debat në rrjet është sjellja e Pavlovic, i filmuar teksa shkelmonte terrenin në zonën e penalltisë. Pamjet janë bërë virale dhe kanë ndarë opinionin.

Për tifozët e Milanit, gjesti është thjesht një “dinakëri fushe”, një mënyrë për të prishur ritmin e kundërshtarit. Për të tjerët, është një sjellje e denjë për kritika, madje antisportive. Një detaj i vogël, por që tregon nivelin e tensionit brenda dhe jashtë fushës.

Analiza e Capellos: problemet strukturore të Milanit

Fabio Capello, në një analizë për La Gazzetta dello Sport, ka qenë i drejtpërdrejtë:
“Milani luan me shkëndija. Kundër skuadrave të vogla vuan shumë në zhvillimin e manovrës. Djalli varet shumë nga pak individë që bëjnë diferencën. Për shembull, kur Modrić fiket pak, drita zbehet dhe e gjithë skuadra vuan.”

Fjalë që prekin thelbin e problemit: mungesa e vazhdimësisë dhe varësia e tepruar nga lojtarë kyç.

Firence pa frymëmarrje: prova e radhës e karakterit

Sfida e “Artemio Franchi”-t vjen menjëherë, nesër në orën 15:00. Një transfertë e vështirë, në një stadium të nxehtë, kundër një kundërshtari që di të shfrytëzojë çdo shenjë lodhjeje apo pasigurie.

Për Milanin, kjo nuk është thjesht një ndeshje tjetër. Është një test karakteri, një provë për të kuptuar nëse skuadra është në gjendje të reagojë nën presion, me pak kohë për rikuperim dhe me kritikat që shtohen.

Një ekip në udhëkryq

Nga San Siro në Firence, pa ndalesa dhe pa alibi. Milani udhëton mes lodhjes, nervozizmit dhe pyetjeve të hapura. Kalendari nuk pret, tifozët kërkojnë përgjigje dhe fusha do të japë verdiktin e radhës.

Në këtë tour de force, kuqezinjtë duhet të tregojnë se dinë të shndërrojnë frustrimin në energji pozitive. Sepse sezoni nuk fal, dhe çdo hap fals kundër “të vegjëlve” mund të kushtojë shumë më tepër sesa një barazim i zakonshëm.