Në “Olimpico”, përballë Lazios, u shua edhe ajo pak shpresë e mbetur se Milani mund të qëndronte në garë për titull. Ishte një iluzion i brishtë, i lindur më shumë nga matematika sesa nga bindja e vërtetë. Sepse, në realitet, ky grup nuk ka menduar asnjëherë për primatin. Dhe pikërisht për këtë arsye, arritja e 60 pikëve është një rezultat i jashtëzakonshëm, një meritë e qartë e Massimiliano Allegrit, i cili ka ditur të mbajë skuadrën të përqëndruar, të qetë dhe të qëndrueshme.
Po, sepse Allegri asnjëherë nuk ka shitur ëndrra. As në konferenca, as në dhomat e zhveshjes. Objektivi ka qenë i qartë që në ditën e parë: rikthimi në Champions League. Dhe sot, ky objektiv është më pranë se kurrë. Por pikërisht tani, kur synimi minimal po merr formë, fillon pjesa më e vështirë: të mos e hedhësh poshtë atë që ke ndërtuar, të mos shpërndash energjitë dhe të mos humbasësh fokusin.
Sepse, pavarësisht humbjes në ndeshjen e fundit, Milani është ende i dyti. Një pozicion prestigjioz, që duhet mbrojtur me çdo kusht. Dhe për ta bërë këtë, klubi duhet të jetë i bashkuar, i pranishëm dhe i qartë në drejtim. Në Romë, në një ditë ku mund të shkoje në -5 nga Interi, në tribunë ishte vetëm Igli Tare. Një sinjal i dobët, një mungesë që u ndje edhe në pasndeshje, kur do të kishte qenë normale të mblidhej skuadra, të sqarohej çështja Leao dhe të komunikohej me qartësi.
Ky është momenti kur një klub duhet të jetë pranë ekipit. Dhe Milani duhet ta bëjë këtë pa hezitim.
Championsi është pranë, por tani fillon puna e vërtetë: Allegri dhe Tare duhet të drejtojnë projektin
Me objektivin minimal të arritur, Milani duhet të mendojë për të ardhmen. Dhe këtë herë, nuk ka vend për rrugë paralele, për zëra të shumtë apo për ndërhyrje të shpërndara. Duhet një drejtim i vetëm, një vizion i qartë dhe një hierarki funksionale.
Allegri duhet të vendosë linjat. Tare duhet t’i zbatojë.
Kaq e thjeshtë. Dhe kaq e rëndësishme.
Milani nuk mund të lejojë që emocionet e momentit të çojnë në vendime të nxituara. Nuk mund të hidhen të gjithë në det vetëm sepse një ndeshje shkoi keq. Nuk mund të ndërtohet një projekt i qëndrueshëm duke ndryshuar gjithçka çdo verë. Duhet qartësi, duhet koherencë dhe duhet një strategji që i shërben objektivit të madh: të jesh konkurrues në Serie A dhe dinjitoz në Champions.
Sepse historia e Milanit nuk njeh pjesëmarrje të thjeshta. Ky klub ka lindur për të bërë figurë të mirë në Europë, jo për të qenë spektator.
Prandaj, merkaton duhet ta udhëheqin ata që e njohin futbollin, jo ata që reagojnë emocionalisht. Duhet të vendoset kush largohet, kush qëndron dhe cilët profile duhen për të ngritur nivelin. Dhe mbi të gjitha, duhet të shmangen gabimet e së kaluarës: blerjet pa logjikë, investimet e shpërndara, mungesa e koherencës taktike.
Marotta League dhe politika e futbollit: pse Milani duhet të mësojë të mbrojë vetveten
Në fund të analizës, shfaqet një temë që shpesh anashkalohet, por që ka peshë të madhe në futbollin modern: politika sportive. Dhe këtu, krahasimi me Marottën është i pashmangshëm.
Nëse do të ekzistonte një “Marotta League”, ajo do të funksiononte keq: tre tituj të humbur në pesë vite, përfshirë atë të 2024-ës, i ndikuar nga polemika të pafundme arbitrare. Episodet e derbit, ndeshjet kundër Atalantës… të gjitha kanë lënë shije të hidhur.
Por një gjë është e qartë: Marotta është mjeshtër në punën e tij. Ai mbron interesat e Interit kudo që mundet. Ndërsa klubet me pronësi të huaj shpesh e neglizhojnë këtë aspekt, duke harruar se futbolli nuk është vetëm fushë, por edhe tavolinë, kalendar, komunikim dhe presion institucional.
Të thuash se Interi ndikon në kalendar nuk do të thotë të akuzosh për manipulim të kundërshtarëve. Do të thotë të pranosh se një klub i fortë di të mbrojë interesat e tij, të kërkojë datat më të favorshme dhe të përdorë peshën e tij politike. Ashtu siç duhet të bëjë çdo klub i madh.
Problemi është se shumë njerëz nuk e kuptojnë këtë — ose bëjnë sikur nuk e kuptojnë.
Dhe në këtë lojë, Milani duhet të mësojë të mos jetë spektator. Duhet të jetë aktiv, i pranishëm, i fortë. Sepse futbolli modern nuk fal askënd që nuk di të mbrojë veten.
Prandaj them që humbja ndaj Lazios nuk është dramë. Është një sinjal. Një thirrje për t’u organizuar më mirë, për të qenë më të bashkuar dhe për të mos humbur fokusin. Milani është i dyti, është pranë Champions-it dhe ka një trajner që ka bërë maksimumin me një grup që nuk ka menduar kurrë për titull.
Tani është koha për të qenë klub i madh: të qëndrosh pranë skuadrës, të mbrosh punën e trajnerit, të ndërtosh një merkato të mençur dhe të rikthesh Milanin aty ku i takon — në elitën e futbollit italian dhe europian. 🔴⚫
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
