Në Milano, pranvera nuk ka sjellë vetëm diell, por edhe një tension të padurueshëm. Milani, një klub i mësuar me lavdi dhe netë të mëdha europiane, po përjeton një periudhë të trazuar. Humbjet e fundit kanë lënë shenja, ndërsa tabela është shndërruar në një labirint ku çdo pikë vlen sa ari. Juventusi ka kaluar përpara, Roma ka kapur kuqezinjtë, ndërsa Como po troket me këmbë të rënda nga pas. E megjithatë, pavarësisht turbulencave, një e vërtetë mbetet e pandryshuar: Milanit i mjafton të fitojë dy ndeshjet e fundit për të qenë matematikisht në Champions League.
Në një kampionat ku asgjë nuk falet dhe ku çdo skuadër lufton deri në sekondën e fundit, kjo nuk është pak. Por as nuk është e thjeshtë. Dhe pikërisht këtu fillon rrëfimi i një fund-sezoni të çmendur, ku llogaritë e rregullores, golavarazhi dhe kujtimet e ndeshjeve direkte bëhen po aq të rëndësishme sa edhe vetë loja në fushë.
Rregullorja që vendos fatet: kur gjithçka varet nga detajet
Në Serie A, rruga drejt Champions League është e qartë: katër vendet e para sigurojnë biletën për kompeticionin më prestigjioz të Evropës. Por kur skuadrat barazojnë në pikë, fillon loja e ftohtë e kritereve teknike:
- Sfidat direkte
- Golavarazhi në sfidat direkte
- Golavarazhi total
- Golat e shënuar
- Shorti
Për fat të mirë të Milanit, disa prej këtyre kritereve i buzëqeshin. Kuqezinjtë janë në avantazh ndaj Romës dhe Comos, ndërsa ndaj Juventusit dhe Napolit situata është e barabartë, me golavarazhin total që mund të bëhet vendimtar. Në këtë pikë, Juve ka një diferencë +29, shumë më e lartë se +18 e Milanit, çka e bën të qartë se barazimi me bardhezinjtë nuk është aspak i favorshëm.
Por lajmi i mirë është se Milani nuk ka nevojë të shikojë askënd tjetër nëse bën detyrat e veta.
Një kalendar i rrezikshëm vetëm në pamje të parë**
Në letër, dy ndeshjet e fundit duken të përballueshme: Genoa dhe Cagliari. Por kush e njeh Serie A, e di mirë se fundi i sezonit është terren i minuar.
Genoa – një kundërshtar që nuk fal në shtëpi
Skuadra e De Rossit ka treguar karakter gjatë gjithë sezonit. Në Marassi, atmosfera është gjithmonë elektrizuese, dhe Genoa është e aftë të ndalë këdo. Milani duhet të jetë i kujdesshëm, sepse çdo gabim në këtë transfertë mund të hapë plagë të reja.
Cagliari – një skuadër që lufton për mbijetesën
Në San Siro, kuqezinjtë do të përballen me një Cagliari që është vetëm një hap larg shpëtimit matematikor. Dhe skuadrat që luftojnë për mbijetesë janë gjithmonë më të rrezikshme se ato që luftojnë për Evropën. Milani duhet të tregojë personalitet, qetësi dhe efikasitet – tre gjëra që shpesh i kanë munguar këtë sezon.
Pse kuqezinjtë janë ende favoritë
Pavarësisht luhatjeve, Milani ka disa karta të forta në dorë:
1. Avantazhi në sfidat direkte
Kjo është arma më e rëndësishme. Fitorja dhe barazimi ndaj Romës, si dhe rezultatet pozitive ndaj Comos, i japin Milanit një avantazh të çmuar në rast barazimi pikësh.
2. Asnjë disavantazh ndaj rivalëve direktë
Milani nuk është në disavantazh ndaj asnjë prej skuadrave që luftojnë për Champions. Kjo është një situatë e rrallë dhe e favorshme.
3. Fati në duart e veta
Me dy fitore, çdo llogari mbyllet. Nuk ka rëndësi çfarë bën Roma, Juve, Napoli apo Como. Milani shkon në Champions dhe mbyll sezonin me kokën lart.
4. Një skuadër që shpesh ringrihet kur është me shpatulla pas murit
Historia e Milanit është e mbushur me momente ku ekipi është ringritur pikërisht kur dukej se gjithçka po rrëshqiste nga duart. Dhe ky fund-sezon ka të gjitha shenjat e një tjetër kapitulli të tillë.
Një analizë e thelluar e situatës
Nëse shikojmë tabelën, situata është e ngjeshur si rrallëherë. Pesë skuadra luftojnë për dy vende. Çdo ndeshje është një finale. Çdo gol mund të ndryshojë fatin e një sezoni. Dhe Milani, me gjithë problemet e tij, është ende në pozicionin më të mirë të mundshëm: vendin e katërt, me avantazh në sfidat direkte dhe me një kalendar më të lehtë se rivalët.
Por problemi i vërtetë i Milanit nuk është tabela. Është vetja. Luhatjet, mungesa e vazhdimësisë, gabimet individuale dhe një lojë shpesh e paqartë kanë bërë që skuadra të humbasë pikë të rëndësishme. Allegri duhet të gjejë mënyrën për të rikthyer qetësinë, për të stabilizuar mbrojtjen dhe për të shfrytëzuar potencialin ofensiv që skuadra e ka, por nuk e ka përdorur si duhet.
Në këtë fazë, nuk ka më vend për eksperimente. Duhet pragmatizëm, vendosmëri dhe një mentalitet fitues. Milani nuk mund të hyjë në fushë për të parë çfarë ndodh. Duhet të hyjë për të diktuar ritmin, për të marrë kontrollin dhe për të treguar se është një klub i madh që nuk dorëzohet kurrë.
Dy ndeshje, një objektiv dhe një e ardhme për t’u shkruar
Champions League nuk është thjesht një kompeticion. Është prestigj, është ekonomi, është magnet për lojtarë të mëdhenj, është identitet. Për Milanin, është shtëpia natyrore. Dhe tani, në këtë fund-sezon të çmendur, kuqezinjtë kanë mundësinë ta rikthejnë klubin aty ku i takon.
Dy ndeshje. Dy finale. Dy prova karakteri.
Nëse Milani arrin të marrë 6 pikë, atëherë sezoni, me gjithë vështirësitë e tij, do të marrë një ngjyrë krejt tjetër. Nëse jo, atëherë fati do të varet nga të tjerët – dhe kjo është gjithmonë rruga më e rrezikshme.
Por një gjë është e sigurt: Milanit nuk i mungon as zemra, as historia, as forca për ta çuar këtë mision deri në fund.
Dhe ndoshta, pikërisht në këtë moment të vështirë, do të lindë një tjetër kapitull i bukur i legjendës kuqezi.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
