Nuk ka ndeshje të dielën, nuk ka konferencë për shtyp të Allegrit, nuk ka asnjë ngjarje të madhe sportive. Dhe megjithatë, tema e ditës në Milano është gjithmonë e njëjta: Rafael Leao. Këtë herë, jo për një gol, jo për një asist, jo për një dëmtim. Por për fjalët e një njeriu që nuk e ka takuar kurrë, që nuk e ka stërvitur kurrë, që thjesht – si miliona të tjerë – e ka ndjekur nga televizori dhe ka vendosur të flasë.
Paolo Di Canio e ka bërë këtë përherë. Ish-sulmuesi që dikur bënte gola me “salutin romak” dhe sot bën polemika me “fjalët e thata”, ka zgjedhur sërish portugezin si shënjestrën e tij të preferuar. Dhe këtë herë, ka kaluar çdo kufi të mëparshëm. Nuk po flet për formën. Po flet për thelb – për atë çfarë përfaqëson Leao, për atë çfarë simbolizon, për një ndryshim epokash që Di Canio thjesht nuk e pranon.
MATEMATIKA E “POROVËS”: KUR 8 MILIONË NUK VLEJNË
Fillojmë me paratë, sepse aty Di Canio është më i qartë. Rinovimi i Leao-s? “Nuk e di” – thotë pa hezitim. Dhe shpjegimi që vijon është një kritikë e ashpër ndaj kulturës italiane të justifikimeve.
“Në Itali, nëse do të rritesh, duhet të shikosh Spanjën ose Francën: asnjë skuadër nuk ka një lojtar për të cilin opinioni publik duhet të thotë gjithmonë ‘po, por nëse do të bënte…'”. Kjo është thelbi – Leao është “lojtari i porove”, ai për të cilin gjithmonë ka një arsye, një shpjegim, një justifikim pse nuk po luan më mirë, pse nuk po shënon më shumë, pse nuk po bën diferencën.
Dhe pastaj vjen llogaria e tij: “Me të përdor gjithmonë 5-6 poro, në futbollin e madh një është shumë”. Sa i kushton? “Një euro? Provojmë. Kur fillojnë të jenë 8 milionë, nëse duhet ta rinovoj, nuk e di”.
Kjo është e qartë: për Di Canio, Leao është investim i keq. Paga e raportuar – rreth 8 milionë euro në sezon – është shumë për dikë që kërkon gjithmonë “tenjë” për të dalë nga kritikat.
Dhe kur e pyesin për reagimin e mundshëm të portugezit, përgjigjja është cinike: “Çfarë më intereson, nuk është as vëllai im as kushuriri im. Për shumë lojtarë të tjerë flas mirë, si Yildiz. Kur flas, flas për lojtarë të mëdhenj, jo për barin tim të lagjes në Caracciolo”.
SFILATAT E “SALLËS SË REGJISTRIMIT”: AKUZA PËR MUNGESË PASIONI
Por kritika më e rëndë nuk është financiare. Është ekzistenciale. Di Canio sheh një lojtar që – sipas tij – ka prioritetet e gabuara.
“Shumë herë të pyet çfarë po mendon. Ndonjëherë jep idenë se futbolli është një gjë normale dhe argëtimi i vërtetë është salla e regjistrimit ose sfilata”.
Kjo është akuza që godet thellë. Sepse Di Canio nuk po flet thjesht për një formë të dobët. Po flet për një zëvendësim të pasionit. Për dikë që – sipas tij – e shek futbollin si punë, ndërsa gëzimi i vërtetë gjendet diku tjetër – në muzikë, në modë, në Instagram.
“Mund të kuptoj 20 minuta foto për markat, por sfilata… Kanë ndryshuar kohët, është e vërtetë, por nuk ka ndryshuar disiplina”. Këtu qëndron diferenca. Di Canio pranon që bota ka ndryshuar, që lojtarët sot janë marka, që imazhi është pjesë e lojës. Por ai nuk pranon që kjo të zëvendësojë etikën e punës, sakrificën, profesionalizmin që ai – si pjesë e një brezi të vjetër – konsideron të patjetërsueshëm.
REALITETI VS. PERCEPTIMI: A KA TË DREJTË?
Por a ka të drejtë Di Canio? Kjo është pyetja që ndanë Italinë.
Leao është kapiten i Milanit. Ka shënuar gola vendimtarë. Ka qenë – dhe mund të jetë përsëri – një nga lojtarët më të mirë në Serinë A. Por po kalon një sezon të vështirë, me dëmtime, me polemika, me një marrëdhënie të komplikuar me Allegrin.
A e bën kjo më pak profesionist? Shokët e skuadrës e mbrojnë. Trajneri herë e lavdëron, herë e kritikon. Dhe tifozët janë të ndarë – midis atyre që shohin një talent të paprekshëm dhe atyre që shohin një dëshpërim të vazhdueshëm.
Sfilatat? Po, i bën. Por a janë ato prioriteti i tij? A e lënë ato pas dore stërvitjen? Dëshmitë janë të ndara. Dhe në fund, vetëm Leao e di të vërtetën.
POLEMIKA QË PRET PËRGJIGJE NË FUSHË
Di Canio ka folur. Dhe si gjithmonë, ka bërë zhurmë. Por për Leao, sfida është e qartë: të tregojë në fushë se gabon.
Jo me fjalë. Jo me postime. Por me gola, me asiste, me ndeshje që vendosin. Sepse në futbollin e madh, siç thotë vetë Di Canio, “një por… është shumë”. Dhe Leao ka dhënë shumë “por…” këtë sezon.
Di Canio ka hedhur dorëzimin. Tani radhën e ka Leao – aty ku vërtet ka rëndësi. 🔴⚫
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
