Mjafton një shkëndijë për kreun: Leao ndez diellin kundër të ftohtit plot erë të Sardenjës, Milani fiton me cinizëm dhe rikthehet në krye të Serie A

Albanian / English / Italian / العربية / Bosanski / 简体中文 / Français / Deutsch / हिन्दी / Português / Русский / Español

Ka ndeshje që nuk fitohen me spektakël, por me pragmatizëm. Cagliari–Milan ishte pikërisht kjo.

Kur mjafton një moment: filozofia e Allegrit shpërblen Milanin

Një sfidë e mbyllur, e fortë, me ritëm të fragmentuar, ku kuqezinjtë zgjodhën rrugën më të shkurtër drejt fitores: durim, ekuilibër dhe një goditje fatale në momentin e duhur. Dhe kur bëhet fjalë për goditje vendimtare, emri është gjithmonë i njëjti: Rafael Leao.

More Read

Milan përplaset sërish me murin në “San Siro”: shumë pikë të humbura në shtëpi, por edhe më shumë keqardhje pas një tjetër ndeshjeje të çmendur kundër Genoas

Milan, 10 golat më të bukur në histori!

Milan, në Hong Kong rizbulon potencialin: lëvizje teknike të rëndësishme dhe uniteti i madh

VIDEO E RRALLË – Ndoshta fare pak e dinë: ishte Pavlovic ai që shpëtoi Milanin nga humbja në San Siro: ja çfarë bëri mbrojtësi kuqezi përpara goditjes së penalltisë

Allegri nuk fal as pas 3-0! Milani fiton ndërsa Max shpërthen: “Pas 3 golave e menaxhuam keq topin. Shumë vështirë të arrijmë 4 të parat”

Milani nuk shkëlqeu, por fitoi. Dhe në këtë fazë të sezonit, kjo është ajo që ka më shumë rëndësi. Me këtë sukses, skuadra e Massimiliano Allegrit rikthehet provizorisht në krye të renditjes, duke i dërguar një mesazh të qartë rivalëve: ky Milan di të vuajë, por di edhe të godasë.

Leao, dhimbje, inteligjencë dhe një gol prej lideri

Rafa Leao mbërriti në Cagliari me një inflamacion në aduktorin e djathtë, një problem që i kufizonte armën e tij kryesore: shpërthimin. Pa sprint, pa ndryshime të forta directioni, pothuajse pa “Leao” në kuptimin klasik. Por futbolli është edhe inteligjencë, jo vetëm shpejtësi.

Në minutën e 5-të të pjesës së dytë vjen momenti që vendos ndeshjen. Fofana nis aksionin, Saelemaekers shërben, Rabiot sheh hapësirën dhe e gjen Leao-n në krah. Rafa ndalon topin me të djathtën, qetësia e një mjeshtri zen, dhe godet fort me të majtën. Një goditje e pastër, e papritshme, e pandalshme për Caprile. Goli i shtatë sezonal, i shtati në karrierë kundër Cagliarit. Rastësi? Jo.

Një Milan i fortë pas: mbrojtja ringrihet dhe blindon fitoren

Pas golit, Milani bën atë që di më mirë në versionin “allegrist”: administron. Mbrojtja, për ndeshjen e dytë radhazi pa pësuar gol, tregon soliditet dhe përqendrim. Linjat ngushtohen, ritmi ulet, topi qarkullon për të “ngrirë” ndeshjen.

Cagliari përpiqet, por mungon fantazia dhe intensiteti i pjesës së parë. Kuqezinjtë mbyllen mirë dhe nuk lejojnë asnjë goditje të rrezikshme drejt portës. Statistikat flasin qartë: Milani është një nga tre skuadrat e mëdha europiane ende të pamposhtura në transfertë dhe me 11 fitore në 18 ndeshje, historikisht një garanci për një sezon në majë.

Një ndeshje pa shkëlqim, por me nerva të forta

Fillimi ishte i frikshëm. Cagliari nis me agresivitet: Prati dhe Palestra krijojnë rrezik që në minutat e para, ndërsa Estupiñán vuan në mënyrë evidente. San Siro mban frymën, por Milani nuk shpërbëhet. Gjen ekuilibrin, ngadalëson lojën dhe e çon ndeshjen aty ku dëshiron.

Allegri lexon mirë momentet: nuk humb qetësinë, nuk proteston për episodet e dyshimta dhe menaxhon energjitë. Në fund, kuqezinjtë rrezikojnë edhe golin e dytë me Pulisic dhe Modric, por 1-0 mjafton.

Jo vetëm Leao: Modric dirigjent, Saelemaekers motor

Nëse Leao dhe Rabiot janë heronjtë e aksionit të golit, pas kuintave shkëlqejnë dy figura kyçe. Alexis Saelemaekers, i palodhur, vrapon pa kursim, mbulon, mbështet dhe sakrifikohet për ekipin. Luka Modric, nga ana tjetër, vendos ritmin: mban topin, dikton kohën, vendos rregull. Kur kroati vendos të kontrollojë lojën, të gjithë të tjerët janë thjesht figurantë.

Kryesim i merituar dhe një mesazh për kampionatin

Milani kthehet në vendin e parë me 38 pikë, në pritje të Inter-Bologna. Nuk është futboll për puristët, por është futboll fitues. Dhe në një sezon të gjatë, janë pikërisht këto fitore “të vogla” që ndërtojnë ëndrrat e mëdha.

Allegri buzëqesh. Milani ecën. Dhe kur edhe një shkëndijë mjafton për të fituar, do të thotë se skuadra ka mësuar artin më të vështirë të futbollit: të fitojë edhe kur nuk shkëlqen.