Këtyre kohëve futbolli është shndërruar në një fe të vërtetë. Dhe si çdo fe, e cila ka profetët e vet, po ashtu ka edhe profetët e rremë dhe ata që mendojnë se mund të shpikin dogma të reja sa herë që u leverdis. Në këtë kategori hyn Beppe Marotta, i cili së fundmi deklaroi se “në Milano ekziston vetëm Interi”, duke u kapur fort pas faktit se zikaltërit kanë arritur dy yjet.
Një fjali që tingëllon si një poster i varur në dhomën e zhveshjes, por që në realitet është më shumë një përpjekje për të krijuar një mit të ri sesa një pasqyrim i historisë. Sepse historia nuk shkruhet me yje të qepur rishtazi, por me trofe të ngritur në Europë, me legjenda që kanë lënë gjurmë dhe me momente që kanë ndryshuar futbollin botëror.
Dhe në këtë lojë, Milani nuk ka nevojë të bërtasë. Historia e tij flet vetë. Madje ulërin.
Nëse dikush ka memorie të shkurtër, nuk janë tifozët. Janë drejtuesit që mendojnë se mund të rishkruajnë të shkuarën sipas interesit të momentit. Marotta, në epokën e tij bardhezi, ishte kampion i relativizimit të titujve. Për të, dy skudetot e hequra pas Calciopolit ishin po aq të vlefshme sa çdo titull tjetër. Juventus, sipas tij, kishte më shumë yje sesa ato që FIGC njihte.
Pra, atëherë numrat zyrtarë ishin thjesht një formalitet. Sot, papritur, janë Bibla.
Dhe për ta bërë situatën edhe më groteske, një nga ato titujt e famshëm të 2006‑s iu dha pikërisht Interit në tavolinë. Një dhuratë e pastër, një trofe i ardhur pa djersë, pa gola, pa ndeshje. Dhe megjithatë, sot Marotta përdor pikërisht logjikën e numërimit zyrtar për të shpallur “supremacinë” e Interit në Milano.
Nëse kjo nuk është hipokrizi, atëherë fjala hipokrizi duhet rishpikur.
⭐ Milani nuk i duhet një yll për të qenë gjigant
Le të flasim për yjet. Interi ka 21 tituj, Milani 19. Diferenca? Një kampionat. Një sezon. Një rrëshqitje e Lautaros, një penallti e humbur, një trajner që zgjohet me këmbën e gabuar — dhe gjithçka barazohet.
Por madhështia e një klubi nuk matet me yje. Nëse do të ishte kështu, atëherë Champions League do të ishte një turne periferik. Dhe pikërisht aty fillon realiteti i hidhur për ata që mendojnë se historia fillon dhe mbaron me Serie A.
Milani ka 7 Champions League. Interi ka 3. Dhe mes kupës së dytë dhe të tretë zikaltër kanë kaluar 45 vjet. Ndërkohë, Milani ka fituar në epoka të ndryshme, me trajnerë të ndryshëm, me stile të ndryshme, duke krijuar një trashëgimi që pak klube në botë mund ta prekin.
Nëse Interi do të arrijë ndonjëherë në kuotën 7, kjo është një pyetje që mund të mbetet pa përgjigje për dekada. Mund të duhen 40 vjet. Mund të duhen 60. Ose ndoshta nuk do të ndodhë kurrë. Sepse Champions League nuk është një kampionat i brendshëm ku mund të fitosh me ritëm të ulët. Aty nuk ka Monza, nuk ka Frosinone, nuk ka Verona. Aty ka Real Madrid, Bayern, Liverpool. Dhe aty historia shkruhet me gjak të ftohtë.
Milani e ka bërë këtë. Shtatë herë.
🔥 Rivaliteti është i bukur, por arroganca nuk i shërben askujt
Rivaliteti është i shëndetshëm. Madje i domosdoshëm. Pa të, futbolli do të ishte një sport i sheshtë, pa ngjyra, pa emocione. Por kur një drejtues i lartë fillon të përdorë historinë si armë propagandistike, atëherë kalojmë nga rivaliteti te arroganca.
Milani mund të ketë pasur sezone të vështira. Mund të ketë bërë gabime. Mund të ketë humbur terren në disa momente. Por mbetet një nga klubet më të respektuar në botë. Një simbol i futbollit italian. Një markë globale që ka prodhuar kampionë, trajnerë dhe momente që kanë hyrë në legjendë.
Këtë nuk e fshin një yll. Nuk e fshin një deklaratë. Nuk e fshin asnjë slogan i hedhur në media për të marrë duartrokitje të shpejta.
🔚 Kujtesa e tifozëve është më e gjatë se kujtesa e drejtuesve
Në fund të ditës, tifozët nuk janë budallenj. Ata e dinë se çfarë përfaqëson klubi i tyre. Ata e dinë se historia nuk ndryshohet me një fjali të hedhur në eter. Dhe e dinë se koherenca është një vlerë që nuk duhet të mungojë, sidomos te ata që drejtojnë klubet më të mëdha të vendit.
Prandaj, ndoshta Marotta duhet të ulë tonet. Jo për Milanin — ai nuk ka nevojë për mbrojtje. Por për veten e tij. Sepse në Milano nuk ekziston vetëm Interi. Ekziston edhe Milani. Dhe ekziston një histori që nuk mund të rishkruhet sipas interesit të momentit.
Dhe kush mendon të kundërtën, thjesht ka harruar se futbolli ka memorie shumë më të gjatë se çdo deklaratë televizive.
– milanistat.com 🔴⚫🔥
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
