Milani, vetëm një këmbë në Champions: merkato pa para, arbitra të padrejtë dhe e verdha absurde e Modriç që do të mbetet një njollë skandaloze për shumë, shumë kohë

Ka një lloj vibrimi nervor që ndihet qartësisht në ajër, teksa afati i merkatos dimërore po shkon drejt mbylljes.

Një hyrje e gjatë: sinjale nervozizmi para fundit të merkatos

Asgjë spektakolare, të mos keqkuptohemi: kjo është ndoshta një nga sesionet më të varfra në histori për nga paratë dhe operacionet e mëdha. Por pikërisht në këtë thatësirë, çdo lëvizje e vogël merr peshë të madhe, çdo emër që del në skenë ngre pritshmëri dhe debate.

Edhe te Milani, diçka po lëviz. Jo Gila – që më shumë i përket dosjes së korrik–gushtit 2026 – por disa pista që kanë dalë në orët e fundit, si ajo Aké, tregojnë se klubi po reflekton seriozisht për mbrojtjen. Sepse problemi ekziston, dhe nuk është i vogël.

Allegri ka të drejtë: ose ndihmë reale, ose më mirë asgjë

Ideja bazë mbetet e njëjtë dhe është e qartë: Max Allegri ka të drejtë. Ose merret një përforcim që realisht ndihmon formacionin aktual, ose – nëse bëhet fjalë për një zgjidhje të linjës së dytë apo të tretë – më mirë të mos preket fare ekuilibri i dhomës së zhveshjes.

Por një mbrojtës i vërtetë i duhet këtij Milani. Dhe, për të qenë të sinqertë deri në fund, do të duhej edhe një alternativë më e besueshme se Athekame, për t’i dhënë frymëmarrje Saelemaekers-it, i cili ka tërhequr karrocën për muaj të tërë dhe tashmë po shfaq shenja lodhjeje fizike.

Fillojnë “malet”: rreziku Champions është real

Ka edhe një arsye tjetër, shumë më e madhe, pse kjo çështje nuk mund të anashkalohet. Sepse shumë shpejt fillojnë “malet”: faza më e vështirë e sezonit. Dhe kritikët e Allegri-t, prej kohësh, po parashikojnë një girone të dytë zhgënjyes, me rrezikun konkret – për ta, pothuajse një dëshirë – që Milani të humbasë një nga katër vendet e Champions League.

Duhet thënë hapur: rreziku ekziston. Dhe arsyet janë të forta.

Konkurrenca plus, surpriza Como, Atalanta rikthehet, Juve kërcënon

Po, në garë është futur me forcë edhe Como. Një Como që ka arritur çerekfinalet e Kupës së Italisë kundër Napolit, një objektiv që e ndiqte prej 40 vitesh. Një sinjal i fortë, sportiv dhe psikologjik.

Pastaj është Atalanta, që po rikthehet në kuota serioze. Dhe Juventusi, që kërcënon nga afër jo vetëm Napolin, por edhe vetë Milanin – me përballjen direkte në San Siro që mbetet një nga duelet kyç të sezonit.

Koha e yjeve: Leao dhe Pulisic, tani ose kurrë

Në këtë kontekst, Allegri ka nevojë jetike për rendimentin maksimal të lojtarëve me peshën më të madhe teknike. Referenca ndaj Leao-s dhe Pulisic-it është e detyrueshme. Janë ata që duhet të bëjnë diferencën, ata që duhet të tërheqin Milanin lart kur presioni rritet dhe hapësirat zvogëlohen.

Financat në plan të dytë, fusha në plan të parë

Çështjen financiare – kalimin e kreditorit nga Elliott te Comvest – e lëmë mënjanë. Është një temë shumë teknike dhe, për më tepër, e shpjeguar qartë nga analiza e Alessandro Giudice në Corriere dello Sport. Tifosët dhe lexuesit duan përgjigje nga fusha, jo nga bilancet.

Dhe pikërisht fusha do të tregojë, në episodet e ardhshme, nëse do të ketë ndryshime reale apo jo.

Një front i hapur: pesha politike dhe arbitrat

Ka, megjithatë, një aspekt tjetër që nuk mund të injorohet: ai politik. Milani mbetet i pambrojtur në këtë front. Shifrat flasin qartë: është skuadra që ka marrë më shumë penallti kundër (7) dhe vetëm 5 në favor; ka numrin më të ulët të faulleve të bëra, por numrin më të lartë të kartonëve të verdhë.

Dhe këtu vjen episodi simbol.

Skandali Modriç: shtyhet nga pas dhe… ndëshkohet

Dënimi i Modriç nga gjyqtari në Roma–Milan, pasi kampioni kroat ishte shtyrë qartësisht nga një lojtar romanist, është shembulli më flagrant i kësaj tendence. Një “e verdhë” absurde, që flet për mungesë respekti dhe për peshën politike të ulët të klubit.

Kështu, në listën e lojtarëve të rrezikuar me pezullim hyn edhe Rabiot – bashkë me Athekame. Me kartonin e ardhshëm pezullohet automatikisht për ndeshjen e rradhës. Të shpresojë që të ndodhë kundër Bolognës, për të shlyer dënimin ndaj Pizës.

Sepse edhe këto detaje, në një garë kaq të ngushtë, bëjnë diferencën. Dhe për Milanin, arritur në këtë pikë, asgjë – theksoj, absolutisht asgjë – nuk është e sigurt.