Ka momente në historinë e një klubi kur nuk mjafton më të ndryshosh trajnerin, të zëvendësosh disa lojtarë apo të prezantosh një projekt të ri me fjalë të bukura. Ka momente kur duhet të zgjedhësh qartë se çfarë dëshiron të jesh. Dhe ky është pikërisht momenti në të cilin ndodhet Milani sot.
Pas një sezoni që ka lënë më shumë pyetje sesa përgjigje, pas muajsh të tërë polemikash, pasigurish dhe zhgënjimesh që kanë larguar skuadrën nga standardet që kërkon historia kuqezi, klubi ka vendosur të hapë një kapitull të ri duke ia besuar pankinën Ruben Amorim. Një zgjedhje që në letër duket e guximshme, moderne dhe larg logjikave konservatore që shpesh kanë karakterizuar futbollin italian. Por problemi nuk është zgjedhja e trajnerit. Problemi është ajo që vjen më pas.
Sepse historia e Milanit na ka mësuar se projektet nuk fitojnë vetëm sepse prezantohen mirë. Projektet fitojnë kur mbështeten me vendime të forta, me investime të menduara dhe mbi të gjitha me koherencë.
Pikërisht këtu fillon prova e vërtetë për drejtuesit kuqezi.
Nëse Amorim ka identifikuar nevojën për përforcime në mbrojtje, në krahë, në mesfushën ofensive dhe në sulm, atëherë klubi duhet të bëjë gjithçka për ta ndihmuar të ndërtojë skuadrën sipas ideve të tij. Nuk mund të kërkosh futboll modern duke i dhënë trajnerit lojtarë që nuk përshtaten me sistemin e tij. Nuk mund të flasësh për revolucion dhe më pas të kufizohesh në ndërhyrje minimale që shërbejnë vetëm për të kaluar sezonin.
Në vitet e fundit, Milani ka jetuar shpesh mes dy realiteteve. Nga njëra anë ekzistonte dëshira për t’u rikthyer mes më të mirëve në Europë. Nga ana tjetër, vendimet e marra shpesh kanë treguar frikë për të bërë hapin vendimtar. Ka pasur momente kur skuadra dukej vetëm një ose dy elementë larg nivelit të elitës, por ato elementë nuk mbërritën kurrë.
Rezultati është para syve të të gjithëve. Një klub që vazhdon të ketë një emër gjigant, por që shpesh hyn në sezon me më shumë pikëpyetje sesa siguri.
Dhe kjo është arsyeja pse vera aktuale ka një rëndësi të jashtëzakonshme.
Mungesa në Champions League ka krijuar një problem ekonomik që nuk mund të injorohet. Të ardhurat janë më të ulëta, hapësirat për investime janë më të kufizuara dhe çdo vendim duhet peshuar me kujdes. Por pikërisht në momente të tilla shihet forca e një klubi. Pikërisht në momente të tilla kuptohet nëse ekziston një vizion i qartë apo vetëm administrim i përditshëm.
Askush nuk po kërkon që Milani të shpenzojë pa kriter. Askush nuk po kërkon merkato të çmendura apo operacione që rrezikojnë stabilitetin financiar të klubit. Por tifozët kanë të drejtë të kërkojnë një gjë: ambicie.
Sepse Milani nuk është një klub që mund të kënaqet me objektivin minimal. Nuk është një klub që mund të festojë vendin e katërt si një trofe. Nuk është një klub që duhet të ndërtojë identitetin e tij mbi llogaritjet ekonomike. Milani është një klub që historikisht ka jetuar për fitore, për netët europiane dhe për sfidat kundër më të mëdhenjve.
Kjo ADN nuk mund të humbasë.
Për këtë arsye, mbajtja e lojtarëve më të rëndësishëm bëhet po aq e rëndësishme sa afrimi i emrave të rinj. Nuk mund të flitet për rilindje nëse çdo verë sakrifikohen figurat kryesore të skuadrës. Nuk mund të ndërtohet vazhdimësi nëse çdo sezon fillon nga e para.
Amorim ka nevojë për një bazë solide. Ka nevojë për lojtarë që njohin peshën e fanellës së Milanit. Ka nevojë për liderë brenda dhomave të zhveshjes. Dhe mbi këtë bazë duhet të ndërtohen përforcimet që mungojnë.
Por ekziston edhe një aspekt tjetër që nuk duhet harruar.
Tifozët.
Në vitet e fundit, ata kanë qenë gjithmonë aty. Kanë mbushur stadiumin në momentet e lavdisë dhe në periudhat më të vështira. Kanë mbështetur skuadrën edhe kur rezultatet nuk e meritonin gjithmonë atë mbështetje. Kanë vazhduar të besojnë te rikthimi i Milanit në majë kur shumë të tjerë kishin humbur shpresën.
Prandaj sot tifozët nuk kërkojnë mrekulli. Kërkojnë sinjale të qarta. Kërkojnë të shohin një klub që lufton me të njëjtin pasion që ata tregojnë çdo javë në tribuna.
Nëse Amorim do të mbështetet realisht, nëse merkato do të ndërtohet sipas nevojave të tij dhe nëse drejtuesit do të tregojnë guxim në momentet vendimtare, atëherë kjo verë mund të kujtohet si pika e nisjes së një cikli të ri fitues.
Por nëse projekti do të mbetet përgjysmë, nëse ambicia do të sakrifikohet në emër të kompromisit dhe nëse premtimet nuk do të shoqërohen me veprime konkrete, atëherë rreziku është që Milani të humbasë një tjetër vit në kërkim të vetvetes.
Dhe një klub si Milani nuk mund ta lejojë më këtë luks.
Koha e analizave ka përfunduar. Koha e justifikimeve gjithashtu. Tani është momenti i zgjedhjeve. Momenti kur drejtuesit duhet të tregojnë nëse e konsiderojnë vërtet Milanin një gjigant që duhet të rikthehet në fron, apo thjesht një markë prestigjioze që duhet administruar.
Sepse historia nuk pret askënd. Dhe as tifozët milanistë nuk janë të gatshëm të presin pafundësisht. Nëse ky është fillimi i epokës Amorim, atëherë duhet të jetë një fillim i vërtetë. Jo një tjetër premtim i bukur që humbet në mjegullën e një vere merkatoje. – milanistat.com 🔴⚫🔥
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
