Rúben Amorim ka mbërritur në Milanello me një mision të qartë: të rimodelojë identitetin taktik të AC Milanit. Skema e konsoliduar 3-5-2 e sezonit të kaluar po lë vend gradualisht një sistemi më dinamik, 3-4-2-1, marka regjistruese e trajnerit portugez që erdhi nga Sporting dhe Manchester United. Në këtë skemë të re, dy trekuartistët e pozicionuar pas sulmuesit qendror marrin një rëndësi thelbësore, pasi duhet të kombinojnë krijimtarinë me intensitetin fizik. Drejtoria sportive rossonere po vlerëson katër profile me karakteristika të ndryshme nga njëra-tjetra: Matías Soulé, Franco Mastantuono, Amad Diallo dhe Can Uzun. Secili prej tyre sjell avantazhe dhe pengesa specifike, si nga pikëpamja taktike ashtu edhe nga ajo ekonomike. Ky artikull ofron një analizë të detajuar teknike mbi katër kandidatët, duke kryqëzuar stilin e kërkuar nga trajneri i ri me qëndrueshmërinë financiare të çdo operacioni të mundshëm në treg.
Filozofia taktike e Amorim-it: çfarë kërkon Milani
Në sistemin e Amorim-it, dy lojtarët e vendosur pas sulmuesit qendror nuk janë fantazistë klasikë statikë. Nuk janë as krahë të pastër, të lidhur ngushtë me vijën anësore. Trajneri portugez kërkon trekuartistë hibridë, të aftë të marrin topin në “hapësirat e mesme”. Ata duhet të kenë kontroll të parë të orientuar dhe prirje të fortë për dyluftime individuale. Kjo krijon superioritet numerik në zonat kyçe të fushës. E rëndësishme është edhe faza e ri-agresionit të menjëhershëm, pas humbjes së topit. Për këtë arsye, intensiteti në presionin e lartë konsiderohet kriter përzgjedhës thelbësor. Sektorin e skautingut e drejton Donato Lomonte, i cili peshon me kujdes çdo detaj teknik. Kjo filozofi ngushton ndjeshëm listën e kandidatëve të përshtatshëm. Jo çdo trekuartist modern i përgjigjet kërkesave fizike e teknike të skemës së re rossonere.
Matías Soulé, opsioni më i nxehtë nga Roma
Matías Soulé, argjentinasi i klasit 2003, përfaqëson një mundësi tregu që u shfaq papritur në orët e fundit. Ai është vendosur zyrtarisht në listën e lojtarëve për t’u shitur nga Roma. Sulmuesi i është propozuar tashmë drejtorisë së Milanit. Vlerësimi fillestar i klubit kryeqytetas qëndron rreth 35 milionë euro. Milani synon ta ulë këtë shifër, duke shfrytëzuar nevojën e romanëve për të monetizuar. Kjo nevojë vjen pas mosrealizimit të disa blerjeve në krahët e mesfushës.
Pikat e forta të Soulé-s përfshijnë njohjen e shkëlqyer të Serie A-s. Ai ka dribling të mprehtë në hapësira të ngushta, duke u nisur nga e djathta për t’u përqendruar në këmbën e majtë. Shquhet edhe për prirjen e tij të theksuar për pasime kyçe. Sipas analistëve, kufizimi kryesor në sistemin e Amorim-it është tendenca e tij për ta zgjeruar shumë rrezen e veprimit. Trajneri portugez kërkon një qëndrim më të brendshëm, që liberon korridoret anësore për mesfushorët e krahëve.
Franco Mastantuono, talenti i ri i Real Madridit
Franco Mastantuono, talenti tetëmbëdhjetëvjeçar në pronësi të Real Madridit, menaxhohet drejtpërdrejt nga José Mourinho për ekipin e parë. Drejtoria e klubit “blanco” ka zgjedhur, megjithatë, një linjë të qartë. Lojtari do të lëshohet vetëm me huazim të thjeshtë, për të grumbulluar minutazh dhe rëndësi në Evropë. Milani po ndjek me interes të madh zhvillimin e situatës së tij. Sipas vlerësimeve teknike, Mastantuono është një këmbëmajtas i pastër, me klas kristal. Ai është i aftë të “notojë” mes linjave. Ka gjithashtu një vizion loje vertikal të jashtëzakonshëm për moshën e tij, duke qenë ende i klasit 2007. Real Madridi synon të ruajë kontroll të plotë mbi kartonin e tij, të vlerësuar 45 milionë euro. Kjo mungesë e një opsioni për blerje përfundimtare përplaset me politikën e Milanit. Klubi rossonero synon të konsolidojë asetet përmes blerjeve të plota, jo huazimeve pa perspektivë afatgjatë.
Amad Diallo dhe Can Uzun: alternativat nga Anglia dhe Gjermania
Amad Diallo, sulmuesi i klasit 2002 me pasaportë italiane në pronësi të Manchester United, është një profil i ndjekur prej kohësh nga skautët rossoneri. Vlera e tij e tregut vlerësohet rreth 45 milionë euro. Konkurrenca e brendshme te “Djajtë e Kuq” mbetet e fortë. Diallo po peshon të ardhmen e tij, megjithëse ka shprehur dëshirën për t’i luajtur letrat në Premier League. Ai vjen me përshpejtim të rrezikshëm me top në këmbë. Ka gjithashtu aftësi të shkëlqyer për ndryshim drejtimi të papritur. I rëndësishëm është edhe fakti se ka luajtur më parë me Amorim-in te United.
Nga ana tjetër, Can Uzun, njëzetvjeçari i kombëtares turke te Eintracht Frankfurt, konsiderohet opsioni taktikisht më afër idesë së një trekuartisti qendror modern. Mbi të ushtron presion Galatasaray, por tërheqja e Milanit mund t’i ndryshojë planet. Uzun ka strukturë fizike imponuese, 186 centimetra, e kombinuar me teknikë bazë të shkëlqyer, si dhe aftësi konkluzioni nga distanca e mesme. Sipas burimeve, pika e tij e dobët mbetet shpejtësia më e ulët në hapësira të shkurtra krahasuar me kandidatët e tjerë.
Krahasimi i katër profileve dhe verdikti final
Nga pikëpamja pastërtisht teknike, Franco Mastantuono do të përfaqësonte përforcimin ideal për mekanizmat e Amorim-it. Ai ofron atë krijimtarinë mes linjave që i ka munguar Milanit që nga kohët e Brahim Diaz-it. Sidoqoftë, ngurtësia e Real Madridit mbi formulën e huazimit të thjeshtë e vështirëson ambicien afatgjatë të drejtorisë së Via Aldo Rossi. Mundësia më konkrete strategjike duket të jetë kanali i hapur me Romën për Matías Soulé. Milani synon të ndërtojë një negocim mbi bazën e një huazimi me detyrim blerjeje të kushtëzuar. Kjo formulë do të siguronte një talent me perspektivë të sigurt. Soulé është tashmë i përshtatur me ritmet e futbollit italian, gati të konsolidohet nën drejtimin e ri portugez.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
