Milan, historia e çuditshme e çiftit Pulisic-Leao: vetëm 135′ së bashku në fushë. Por, deri ku mund të arrijmë me të dy bashkë?

Reparti ofensiv i Milanit ka qenë një “laborator i hapur” gjatë 17 ndeshjeve të para të sezonit.

PULISIC–LEAO, NJË HISTORI E ÇUDITSHME: SA PAK BASHKË, SA SHUMË POTENCIAL

Rotacione të detyruara, eksperimente, urgjenca të njëpasnjëshme, por mbi të gjitha… mungesa e dy yjeve që në teori duhet të ishin themeli i sulmit kuqezi: Christian Pulisic dhe Rafael Leao.

Një dyshe e projektuar për të dominuar, por që në realitet ka jetuar në ndarje të vazhdueshme, të goditur nga dëmtime dhe fatkeqësi kronike. Rezultati?
Vetëm 135 minuta në fushë së bashku – 8.8% e mundshme, një shifër thuajse absurde për dy lojtarët më të rëndësishëm të një skuadre pretendente për titull.

Dhe megjithatë, Milani është i pari në renditje. Një paradoks që e bën edhe më intriguese pyetjen:
Ku mund të arrijë ky Milan kur Pulisic dhe Leao të jenë më në fund bashkë?

IDENTITETI I RI I ALLEGRIT: REVIZIONIZËM TAKTIK DHE MBIJETESË KRIJUESE

Massimiliano Allegri – kthyer në Milano si komandant dhe arkitekt i ringritjes – pati përpara një detyrë titaneske:
të ndërtonte një identitet ofensiv pa dy yjet e tij.

Dhe trajneri toskan është detyruar të hedhë në sulm Loftus-Cheek, Saelemaekers, madje edhe zgjidhje të improvizuara, vetëm për të mbushur boshllëqet e një reparti që praktikisht ka qenë në gjendje emergjence.

Leao dhe Pulisic kanë luajtur bashkë vetëm 5 herë në total:
– 2 në Kupë,
– 3 në kampionat,
dhe shumica e këtyre paraqitjeve kanë qenë të pjesshme.
Vetëm dy herë titullarë: ndaj Barit (ku Leao doli pas 15 minutash) dhe ndaj Interit, ku shënuan rekordin e tyre: 78 minuta së bashku.

Zero gola të krijuar për njëri-tjetrin. Zero ndeshje të plota krah për krah. Zero kontinuitet.

Dhe përsëri… Milani është në majë.

INFERMERIA, “ARMIKU I PADUKSHËM”: SA SHUMË DËMTIME, SA SHUMË MUNGESA

Ecuria e Leao–Pulisic në këtë sezon mund të përshkruhet si një garë me pengesa:

Rafa Leao

– Dëmtuar që në ndeshjen e parë të sezonit (Bari, Kupa e Italisë).
– Problem në pulpak, 5 ndeshje jashtë.
– Rikthim me minuta të kufizuara dhe ngarkesë të menaxhuar.

Christian Pulisic

– U dëmtua me kombëtaren: lezion i bicepsit femoral.
– 4 ndeshje jashtë (Fiorentina, Pisa, Atalanta, Roma).
– Më pas edhe një ndeshje e humbur për shkak të lodhjes muskulare.

Një ritëm i ndërprerë, një lidhje e pamundur, një simfoni që s’po fillon dot.

MEGJITHATË, MILANI QËNDNON ATJE LART: PARADOKSI QË FRIKËSON RIVALËT

Në teori, me mungesa të tilla dhe kaq pak alternativa, Milani duhej të ishte lëkundur ndjeshëm.
Në praktikë?
Ekipi i Allegrit është në trenin e parë të garës për titull, së bashku me Napolin dhe Interin.

Pse?

– Disiplina e rikthyer e Allegrit.
– Sakrifica kolektive.
– Pragmatisëm ekstrem.
– Një skuadër që “remon e gjitha në të njëjtin drejtim”.

Tingëllon e pabesueshme, por Milani po fluturon pa dy krahët e tij kryesorë.

Dhe pikërisht kjo krijon dilemën më të madhe të kampionatit:

Nëse Milani është kaq i fortë me Pulisic dhe Leao pothuaj jashtë skene…

Sa i pathyeshëm do të jetë kur të jenë të dy në formë?**

A ËSHTË MILANI “I TRETI I VOGËL” APO KANDIDATI I VËRTETË?

Perceptimi i përgjithshëm tregon një Milan që konsiderohet “i treti në tryezën e madhe” të Napolit dhe Interit.
Por në Via Aldo Rossi e dinë shumë mirë se:

Kjo është vetëm gjysma e së vërtetës.

Milan po qëndron në majë pa Leao të plotë.
Pa Pulisic të plotë.
Pa Gimenez gjithëkohor.
Pa kontinuitet.
Pa harmoninë e vërtetë të repartit ofensiv.

Imagjinoni një moment të sezonit kur:
– Leao është në ritmin e tij të zakonshëm prej lojtari të papërmbajtshëm;
– Pulisic është në shpërthim fizik e teknik;
– Allegri nuk është më duke improvizuar, por duke zgjedhur.

A do të jetë Milani thjesht një “i tretë i bezdisshëm”?
Apo favoriti i ri për të shkatërruar hierarkitë?

135 MINUTA, PO, POR QË PARALAJMËROJNË URAGANIN

Historia e Pulisic dhe Leao ende nuk ka filluar realisht.
Por premton – nëse më në fund gjërat harmonizohen – të jetë arma sekrete e Milanit për t’u ngritur edhe më lart.

135 minuta janë një tallje.
Një kornizë e vogël e një tabloje madhështore që ende nuk e kemi parë.

Dhe e gjithë Serie A e di një gjë:
Kur Pulisic dhe Leao të jenë bashkë, vërtet bashkë… mund të ndryshojë gjithë ekuilibri i kampionatit.

---

ANALIZA JONË

 

PULISIC & LEAO: KOHA PO MBARON, DURIMI PO FIKET… DHE MILANI NUK MUND TË PRESË MË”

Nga milanistat.com

Ka histori në futboll që lindin me bujë, por vazhdojnë me një heshtje të çuditshme, thuajse të frikshme. E tillë është saga e Pulisic dhe Leao – dy emra që në letër duhej të kishin qenë simboli i revolucionit kuqezi, por që në realitet po mbeten më shumë premtim sesa realitet.

Po, dëmtimet janë aty. Po, fati është tallur pa mëshirë. Po, emergjenca ka qenë e vazhdueshme. Por përtej justifikimeve, Milani nuk mund të presë pafund që kjo dyshe të shpërthejë. Koha po ecën, sezoni po mbërrin në mes, dhe garat e mëdha nuk të falin.

Në çdo moment që njëri është gati të fluturojë, tjetri është në infermieri. Në çdo javë që shfaqet drita, menjëherë vjen një hije që e fik. Dhe kjo pengesë e përhershme nuk është thjesht problem i Allegrit – është problem i projektit të gjithë klubit.

Një klub që ka vendosur të ecë me një sulm pa qendërsulmues tipik, duke e bazuar identitetin ofensiv tek kreativiteti i Leao-s dhe teknikës së Pulisic. Pa ta?
Gjithçka kthehet në improvizim.

E përditshmja e Allegrit ka qenë një udhëtim midis ngjitjeve të papritura dhe ngricave të padëshiruara. Qëndrimi në vendin e parë është heroik, por heroizmi nuk zgjat përgjithmonë. Pa një skuadër të plotë, pa strukturë të qëndrueshme, pa dy yjet që në teori duhet të ishin themelet, Milani rrezikon që një ditë të zgjohet dhe të kuptojë se ka vrapuar mbi akull të hollë.

Mund të flasim për potencial, mund të hamendësojmë për sinergji që ende nuk është parë, mund të imagjinojmë një Milan tjetër – më të bukur, më të rrezikshëm, më të plotë.
Por në botën reale, futbollin nuk e fitojnë idetë – e fitojnë faktet.

Dhe faktet thonë:
– 135 minuta së bashku janë qesharake.
– Zero kombinime në gol është sinjal alarmi.
– Milani është i pari… por nuk ka margjinë për gabime.

Pulisic dhe Leao nuk janë fëmijë të përkëdhelur të projektit. Janë dy yje të paguar, të kërkuar dhe të pretenduar si liderë. Milan ka nevojë për ta tani. Jo nesër. Jo kur të rikuperohen. Jo kur të harmonizohen.

Nëse ata dy shkëlqejnë bashkë, Milani mund të shkojë deri në fund të kampionatit, të sfidojë Interin dhe Napolin pa asnjë kompleks.
Nëse vazhdojnë të mungojnë, të ndërrojnë turnet në infermieri, të arsyezojnë formën me “lodhje dhe shqetësime”… atëherë realiteti do të jetë brutal:
sezoni rrezikon të mbyllet me zhgënjim dhe me pyetje më të mëdha se përgjigjet.