Gjysma e dytë e ndeshjes Lazio-Milan në Stadion Olimpico solli një skenar të vërtetë çmendurie. Milanistat.com e ka ndjekur nga afër këtë sfidë, duke përzgjedhur për ju pikat kryesore të një takimi me dy fytyra krejt të kundërta. Sfida u mbyll me një 2-2 spektakolar, plot ngjarje dhe kthesa taktike. Rossonerët mbetën pas me dy gola në fund të pjesës së parë, në një performancë që dukej krejt e kompromentuar. Trajneri Ruben Amorim ndryshoi tërësisht skuadrën në pushim.
Tri zëvendësime njëherësh, ishin një lëvizje mjaft e guximshme për një trajner ende të ri në pankinën rossonere. Ky vendim solli fryte të menjëhershme, falë një reagimi krenarie të jashtëzakonshëm nga vetë lojtarët e futur në fushë.
Dopieta e shpejtë e Diego Moreira, i frymëzuar nga hyrjet e Yunus Musah dhe Christian Pulisic. Ajo e ktheu skuadrën e Gennaro Gattusos brenda vetëm 120 sekondash. Barazimi rezultoi pasqyrë e përsosur e një ndeshjeje me dy fytyra krejt të ndryshme nga njëra-tjetra. Po, dy fytyra ku fati ndryshoi rrënjësisht brenda pak minutash.
Revolucioni i Amorimit në pushim: debuton Pulisic
I vetëdijshëm për katastrofën e 45 minutave të parë, Amorimi doli për pjesën e dytë me ndryshime rrënjësore. Ai la në dhomën e zhveshjes tre lojtarët më të dobët të fushës. Konkretisht, jashtë mbetën Pervis Estupiñán, Ruben Loftus-Cheek dhe një Luka Modrić i shfaqur në versionin e tij më të dobët që nga mbërritja te Milani.
Hapësirë gjetën Yunus Musah, Diego Moreira dhe Christian Pulisic. I fundit debutoi absolutisht për herë të parë këtë sezon, pas javëve të gjata të pritjes së tifozëve për ta parë në fushë. Milani rihyri në fushë me qëndrim krejt të ndryshëm nga ai i pjesës së parë.
Skuadra mori kontrollin e topit dhe u përpoq të shtypte Lazion në gjysmën e saj të fushës, duke treguar një energji tërësisht të re. Sidoqoftë, biancocelestët mbetën gjithmonë të rrezikshëm në kundërsulmet e shpejta. Ata kurrë nuk hoqën dorë nga tentativa për ta shtuar epërsinë.
Milani rrit ritmin, Gattuso ndryshon sulmuesit
Presioni rossoner prodhoi emocionet e para në minutën 57. Fillimisht, Moreira krijoi panik në të majtë, duke i shërbyer Pulisic. Pasimi i tij për Samuel Chukwueze u bllokua nga mbrojtja e ekipit të shtëpisë, në një aksion që dukej i destinuar për të mbetur pa fryte. Në kthimin e aksionit, po Chukwueze krosoi bukur nga e djathta për kokën e Strahinja Pavlović. Sidoqoftë, gjuajtja rezultoi qendrore dhe përfundoi te duart e Christos Mandas, i cili s’pati vështirësi ta bllokonte.
I trembur nga ndryshimi i ritmit të lojës, Gattuso reagoi menjëherë duke hequr autorët e dy golave, Cancellieri dhe Noslin. Në vend të tyre, hynë forca të freskëta: Gustav Isaksen dhe Andrea Pinamonti. Një përpjekje e Gattusos për të ruajtur epërsinë e ekipit romak.
Çmenduri rossonere në Olimpico: dopietë e pabesueshme e Moreira
Pulisic shfaqi verva agonistike të jashtëzakonshme që në hyrje të fushës, duke treguar se dëshira për të luajtur i mungonte prej kohësh. Kjo, në minutën 59, i kushtoi një karton të verdhë të merituar për një ndërhyrje të vonuar ndaj Kenneth Taylor.
Më pas, në minutën 60, ai vuri në vështirësi Mandasin me një gjuajtje diagonale drejt shtyllës së parë. Ndeshja u nervozua ndjeshëm, ndërsa arbitri Matteo Marcenaro nxori kartona të verdhë. Ishin Reda Belahyane dhe Pavlović, në një pjesë të dytë gjithnjë e më të ngjeshur nga ana fizike.
Në minutën 65, presioni rossoner u konkretizua më në fund. Musah nisi aksionin dhe Pulisic krijoi një krosim të përsosur nga e djathta. Në shtyllën e dytë, Moreira u hodh dhe finalizoi me këmbën e majtë, duke kaluar poshtë duarve të Mandas për golin e 2-1. Ishte ky goli që riktheu shpresën te gjithë pankina rossonere.
E bukura ende nuk kishte mbaruar aty. Vetëm një minutë më vonë, në minutën 67, Musah shpërndau topin mjeshtërisht për Adrien Rabiot. Francezi bëri një pasim mbrapa pikërisht për Moreira, i cili nga kufiri i zonës e goditi Mandasin me një diagonale kirurgjike drejt shtyllës më të largët.
Brenda vetëm dy minutave, Djalli rimori në dorë një ndeshje që dukej tashmë e humbur. Duke i dhënë Olimpicos një finale me nerva të tendosura deri në fund.
Sulmi final dhe debutimi i Camarda: barazim i drejtë
Në krahët e entuziazmit, aksi Rabiot-Cissè u afrua edhe te goli i kalimit në avantazh. Sidoqoftë, gjuajtja e djathtë e djaloshit të klasit 2006 përfundoi jashtë, ndër britmat e zhgënjimit të tifozëve rossonerë prezentë në Olimpico. Në minutën 77, Amorimi i dha minutat e para në Serie A Omari Hutchinson. Ai hyri në vend të një Cissè të lodhur nga përpjekjet e mëparshme.
I sapohyri u bë menjëherë i rrezikshëm, në minutën 79, me një gjuajtje-krosim insidioze. Mandas e neutralizoi me daljen e ulët, duke paraprirë një Gonçalo Ramos të fikur atë ditë, i cili nuk arriti të lërë gjurmë në sfidë. Pak më vonë, një Pulisic monumental ia hoqi topin Josip Šutalos dhe nisi Moreira drejt portës kundërshtare. Tripleta e tij shpëtoi vetëm falë devijimit te shtylla e parë, në një nga momentet më të nxehta të gjithë ndeshjes.
LEXO EDHE:
Për të gjitha lajmet dhe zhvillimet e tjera nga Casa Milan, ju ftojmë të ndiqni gjithmonë Milanistat.com.
Në fund të ndeshjes, hyri edhe Francesco Camarda, në minutën 85, duke marrë kështu minutat e tij të para me ekipin e parë. Katër minutat e shtesës nuk thyen më ekuilibrin e rezultatit, pavarësisht disa tentativave të fundit nga të dyja skuadrat.
Në Olimpico përfundoi 2-2: një gjysmë për secilën skuadër dhe një barazim që, në fund të fundit, rezultoi verdikti më i drejtë i mbrëmjes. Një vendim që shkaktoi kënaqësi te njëra palë dhe zhgënjim te tjetra për një fitore që i iku nga duart në minutat e fundit.
