Mesazhi i Allegrit. Mëkat të mos përforcohet ky Milan. Arbitri dhe kalendari: gjithnjë e më keq. Djalli nuk dorëzohet: mes rasteve të humbura, kuqezinjtë kërkojnë kthesën

Dy barazimet radhazi ndaj Genoas dhe Fiorentinës kanë ngadalësuar dukshëm ecurinë e Milanit në renditje.

Dy barazime që frenojnë, por nuk fshijnë gjithçka të mirë

Është e pamohueshme: janë dy ndeshje ku rossonerët prisnin më shumë. Megjithatë, do të ishte e padrejtë të flitej vetëm për regres, pa parë kontekstin dhe atë që skuadra ka prodhuar realisht në fushë.

Problemi kryesor ka qenë mungesa e cinizmit. Një Milani që deri pak javë më parë fitonte edhe duke vuajtur, këtë herë nuk arriti të shfrytëzojë volumin e lojës dhe rastet e krijuara.

Rastet e shpërdoruara dhe ndeshjet e mbajtura hapur

Në Firence, Milani pati gjithçka për ta mbyllur ndeshjen që në pjesën e parë. Tre raste të pastra u shpërdoruan dhe kjo i lejoi Fiorentinës të qëndronte në lojë, të rritej me kalimin e minutave dhe më pas të gjente avantazhin. Një skenar klasik futbolli, ku gabimet paguhen shtrenjtë.

Edhe më domethënëse ishte ndeshja kundër Genoas: 33 goditje drejt portës dhe vetëm një gol i shënuar.

Kundërshtari, në mënyrë cinike, realizoi praktikisht të vetmen goditje të rrezikshme që arriti të siguronte. Statistikat flasin qartë dhe tregojnë një Milan dominues, por jo mjaftueshëm konkret.

Intensiteti jokonstant dhe lojtarë jashtë forme

Nga ana tjetër, dy ndeshjet kanë nxjerrë në pah edhe disa limite. Intensiteti nuk ka qenë i njëjtë për 90 minuta dhe disa lojtarë janë dukur nën nivelin e tyre optimal. Në momentet vendimtare ka munguar qetësia për të bërë zgjedhjen e duhur.

Massimiliano Allegri nuk i ka anashkaluar këto probleme. Pas ndeshjes në Firence, trajneri ngriti tonet, duke kërkuar më shumë përgjegjësi.

Mesazhi ishte i qartë: gabimet e bëra kundër Genoas nuk duhej të përsëriteshin, ndërsa kjo ndodhi vetëm pak ditë më vonë.

Allegri flet qartë, skuadra duhet të përgjigjet

Trajneri pret tani një reagim të menjëhershëm. Sfida kundër Comos shihet si shumë delikate, jo vetëm për pikët, por edhe për aspektin psikologjik. Milani duhet të tregojë se ka karakter dhe se di të reagojë pas një momenti të vështirë.

Një merkato që mund të kishte qenë më ambicioze

Duke parë thellësinë e skuadrës, mbetet një ndjenjë keqardhjeje. Milani ka nevojë për disa përforcime dhe është e qartë se organika nuk është plotësisht e kompletuar.

Një ndihmë më e madhe për Allegrin në këtë fazë të sezonit do të kishte qenë e dobishme.

Megjithatë, pronarët amerikanë kanë zgjedhur një linjë më të kujdesshme financiare, shpesh në dëm të ambicies sportive.

Një strategji që ngre pikëpyetje, por që nuk e zbeh faktin se kjo skuadër ka ende potencial për të bërë mirë.

Kalendari, faktor që nuk ndihmon aspak

Një tjetër temë e diskutueshme është kalendari. Milani u detyrua të luante vetëm 64 orë pas ndeshjes kundër Genoas, një zgjedhje e vështirë për t’u shpjeguar.

Është e vërtetë që edhe Interi apo Napoli po përballen me ritme të ngjeshura, por ata kanë impenjime europiane.

Milani, pa kupa, nuk duket se ketë arsye të trajtohet në të njëjtën mënyrë. Një detaj që, në një moment delikat të sezonit, mund të bëjë diferencën.

Arbitrimi, shumë konfuzion dhe pak qartësi

Në fund, çështja e arbitrimit. Ndjesia është se mungon uniformiteti. Episodet e ngjashme gjykohen ndryshe nga një ndeshje në tjetrën dhe kjo krijon pasiguri.

Një prekje me dorë vlen penallti një javë dhe injorohet javën tjetër. I njëjti standard nuk aplikohet gjithmonë.

Kjo nuk e justifikon Milanin për pikët e humbura, por është e drejtë të thuhet se klima e përgjithshme nuk ndihmon.

Milani mes autokritikës dhe besimit

Duhet autokritikë, pa dyshim. Por njëkohësisht Milani ka të drejtë të kërkojë më shumë drejtësi dhe mbështetje, brenda dhe jashtë fushe.

Allegri e ka dhënë sinjalin. Tani i takon skuadrës të reagojë, të rikthejë cinizmin dhe të tregojë se ky sezon është ende larg përfundimit.