Ka momente kur numrat flasin më shumë se çdo fjalim institucional, dhe sot, në ditën e shtatë të korrikut, Milani ndodhet përballë njërit prej tyre. Klubi rossonero ka investuar rreth njëqind milionë euro për dy emra që tashmë kanë kapërcyer portat e Milanellos, dhe e gjithë kjo vjen vetëm disa javë pasi e njëjta shoqëri kishte kaluar një nga periudhat më kaotike të viteve të fundit, e mbetur pa trajner e pa drejtim të qartë për gati një muaj të tërë. Një kontrast që tregon qartë sa të veçanta dhe të paparashikueshme kanë qenë sezonet e fundit të Milanit, mes revolucionesh të papritura, tensioneve të brendshme dhe situatave shpesh të mbajtura në ekuilibër të hollë. Tani, të paktën në sipërfaqe, ajo që duket është një ndryshim kursi. Por siç ndodh shpesh te ky klub, entuziazmi i parë duhet trajtuar me kujdes e me maturi.
Njëqind milionë flasin vetë: Ramos dhe Gila, provë konkrete e kursit të ri
Numrat, në këtë rast, kanë një peshë të rëndësishme në ndërtimin e narrativës. Sulmuesi Gonçalo Ramos ka kushtuar rreth 74 milionë euro, ndërsa mbrojtësi Mario Gila është arritur me një investim prej rreth 27 milionësh, për një total që fërkon shifrën simbolike të njëqind milionë eurove të shpenzuar brenda një dritareje të vetme merkatoje. Është një shifër që bie në sy edhe më shumë kur mendojmë se, vetëm një muaj më parë, e njëjta shoqëri ishte e zhytur në pasiguri totale institucionale, pa një trajner të qartë dhe pa një dirigjencë të gatshme të merrte vendime të prera. Kalimi nga ai kaos në këtë vendimmarrje të shpejtë e të fokusuar tregon një ndryshim që, të paktën në letër, meriton vëmendje pozitive.
Element domethënës i kësaj faze është fakti që të dyja lëvizjet kryesore të merkatos verore kanë ardhur në linjë të plotë me kërkesat e trajnerit të ri, i cili ka pasur fjalën e fundit mbi profilet e futbollistëve që donte të shihte në skuadër. Një sulmues dhe një mbrojtës titullar, të dy të përzgjedhur për t’i dhënë freskí dhe cilësi shtyllës kurrizore të Milanit të ri, nuk janë thjesht emra për t’u shënuar në një listë transferimesh, por elementë konkretë të një identiteti që drejtuesit duan të ndërtojnë rreth vizionit teknik të stolit.
Kur merkato flet të njëjtën gjuhë me stolin teknik
Ajo që bie më shumë në sy në këtë fazë të re të Milanit është sinkronizimi mes zyrave dirigjenciale dhe stolit teknik, një element që në të kaluarën e afërt shpesh ka munguar, duke çuar në zgjedhje kontradiktore ose në investime që nuk kanë përputhur me idetë reale të trajnerëve në fuqi. Kësaj here, drejtuesit rossoneri duket se kanë vendosur t’i japin fund kësaj mungese komunikimi, duke e vendosur trajnerin e ri në qendër të çdo vendimi të rëndësishëm mbi tregun e futbollistëve.
Kjo linjë e re, nëse do të konfirmohet edhe në vazhdim të merkatos verore, mund të përfaqësojë vërtet një pikë kthese për mënyrën se si Milani menaxhon burimet e veta ekonomike dhe sportive. Sigurisht, siç theksojnë edhe zërat brenda klubit, fondet nuk janë të pafundme dhe do të duhen edhe disa shitje për të balancuar bilancin financiar të operacioneve deri tani të kryera. Por fakti që rreth njëqind milionë euro janë shpenzuar për dy profila kaq të qartë e të dëshiruar nga trajneri, tregon një maturi menaxheriale që Milani nuk e ka pasur gjithmonë në vitet e fundit.
Nga kaosi në qetësi: rruga drejt një sezoni të plotë, jo vetëm drejt trofeve
Megjithatë, ende mbetet shumë punë për t’u bërë, edhe pse gjithçka mund të përmblidhet në një kërkesë të vetme dhe të qartë: për të rikthyer qetësinë mes klubit dhe tifozërisë, e cila sot nuk është më vetëm ajo e San Siros por edhe një komunitet global i shpërndarë në çdo kënd të botës, nevojitet një sezon i menaxhuar mirë nga fillimi deri në fund. Kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht fitimi i një trofeu, por të paktën gjendja në kushtet më të mira të mundshme për të konkurruar sa më afër potencialit maksimal të skuadrës. Dhe, mbi të gjitha, të kesh vërtet atë potencial për të konkurruar.
Cardinale, sipas asaj që lexohet nga jashtë, duket se e ka kuptuar këtë nevojë, dhe ndryshimi i qasjes ndaj tregut të futbollistëve shkon pikërisht në këtë drejtim: mënyra e vjetër e veprimit është kthyer plotësisht përmbys. Milani, sigurisht, nuk do të ketë fonde të pashtershme, dhe do të vijnë edhe disa shitje domosdoshme, por deri tani janë investuar rreth njëqind milionë euro për dy futbollistë të dëshiruar qartazi nga trajneri, një sinjal që flet vetë mbi ndryshimin e prioriteteve brenda strukturës drejtuese.
Gjykimi i vërtetë s’vjen tani: pse duhet pritur fundi i sezonit të ardhshëm
Do të ketë ende punë për t’u bërë në tregun e futbollistëve, mes hyrjesh dhe daljesh, por aktualisht ekziston një inerci pozitive që, vetëm një muaj më parë, do të dukej pothuajse e paimagjinueshme. E megjithatë, ja ku jemi sot, përballë një skenari krejt të ndryshëm nga ai i pak javëve më parë. Duhet mbajtur parasysh, sidoqoftë, se humori i përgjithshëm i tifozërisë është gjithmonë i ndryshueshëm dhe nuk duhet kurrsesi të mbështetemi mbi dafinat e para të fituara.
Disa nga zërat më optimistë flasin për të gjykuar Cardinalen dhe Milanin e tij në përfundim të kësaj fushate transferimesh verore. Të tjerë, ndoshta më realistë, mendojnë se vija ndarëse duhet vendosur vetëm në fund të sezonit të ardhshëm: në vitet e fundit është djegur shumë e shpesh besimi i tifozëve për t’u lejuar që të ulet garda tani, në një moment kaq të hershëm të verës.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
