“Mallkimi” që nuk ka të ndalur: Leao in, Pulisic out – çfarë mëkati, si gjithmonë, sulmi i Milanit me një sy në fushë dhe tjetrin në infermieri

Në prag të sfidës së rradhës ndaj Cagliarit, Milani dhe tifozët Rossonerë po përjetojnë ndjesinë e çuditshme të një gëzimi të përgjysmuar.

Një rikthim i gëzuar, një mungesë që dhemb

Rafael Leao rikthehet nga minuta e parë, një lajm i madh për kuqezinjtë dhe për Massimiliano Allegrin, por në të njëjtën kohë Christian Pulisic detyrohet të nisë nga pankina.

Një problem i vogël fizik, i lidhur me një shenjë në fleksor, mjafton për të shtyrë edhe një herë ribashkimin e shumëpritur të dy shtyllave të sulmit.

Duket e pabesueshme, por është realiteti i këtij sezoni: Milani rrallëherë ka pasur luksin të shohë Leao dhe Pulisic bashkë, në formë të plotë, në të njëjtën ndeshje.

Një statistikë që tingëllon si dënim

Në gjithë kampionatin, çifti titullar i sulmit kuqezi ka luajtur së bashku vetëm në derbin e 23 nëntorit dhe në disa minuta sporadike kundër Juventusit dhe Parmës.

Shumë pak për një skuadër që synon stabilisht zonën Champions dhe ëndërron të mbetet në garë deri në fund.

Për pjesën tjetër të sezonit, Allegri është përballur me një rotacion të detyruar, jo nga zgjedhja taktike, por nga emergjenca. Leao in, Pulisic out. Pastaj Pulisic out, Leao in.

Një stafete e pavullnetshme, që ka penguar ndërtimin e vazhdimësisë dhe automatizmave ofensivë.

Reparti ofensiv, një plagë e hapur

Problemet nuk janë kufizuar vetëm te dy yjet kryesorë. I gjithë reparti sulmues i Milanit është prekur nga dëmtime, ritme të pamjaftueshme, rikuperime të ngadalta dhe ndalesa të papritura.

Të katër sulmuesit në dispozicion të Allegrit kanë kaluar periudha të vështira, duke e kthyer menaxhimin e ofensivës në një puzzle të përhershëm.

Në disa raste, trajneri është detyruar të improvizojë, duke përshtatur Saelemaekers apo Loftus-Cheek në role jo të tyre, thjesht për të mbajtur ekuilibrin e skuadrës dhe për të mbuluar boshllëqet që dukej sikur nuk mbylleshin kurrë.

Leao dhe Pulisic, dy shtylla pa të cilat Milani çalon

Kur janë në formë, Leao dhe Pulisic nuk janë thjesht dy lojtarë të rëndësishëm: ata janë struktura mbajtëse e sulmit kuqezi.

Shpejtësi, kreativitet, thellësi, finalizim – gjithçka kalon nga këmbët e tyre. Pa njërin ose tjetrin, Milani humbet shpesh shpërthimin, fantazinë dhe aftësinë për të ndryshuar ritmin e ndeshjes.

Allegri e di mirë këtë. Filozofia e tij kërkon pika fikse mbi të cilat të ndërtohet skuadra, dhe Leao-Pulisic përfaqësojnë pikërisht atë bosht ofensiv që i jep kuptim gjithë manovrës.

Koha nuk është aleate: kampionati ecën pa pritur

Urimi në shtëpinë kuqezi është që ky “mallkim” të marrë fund sa më shpejt. Sepse objektivat e sezonit nuk presin dhe renditja nuk fal.

Çdo javë pa çiftin titullar është një mundësi e humbur për të rritur stabilitetin, për të fituar siguri dhe për të ndërtuar një identitet ofensiv të qëndrueshëm.

Milani ka nevojë për Leao dhe Pulisic bashkë, jo në teori, por në praktikë. Nga minuta e parë, në vazhdimësi, pa yje të vegjël mjekësorë që ndryshojnë planet në momentin e fundit.

Shpresa mbetet, besimi gjithashtu

Sezoni është ende i gjatë dhe rikthimi gradual i elementëve kyç mund të ndryshojë rrjedhën e historisë.

Por një gjë është e qartë: për të ambicuar lart, Milani duhet të çlirohet nga kjo spirale dëmtimesh dhe të ritrovë sulmin e tij të vërtetë.

Sepse pa Leao dhe Pulisic së bashku, Milani lufton. Me ta, Milani ëndërron.