Ka qenë dora e Max-it. Duke parafrazuar Sorrentinon, mund të theksohet sa dhe si ardhja e Allegrit ka pasur një ndikim të fortë në botën Milan, duke rikthyer entuziazmin në 360 gradë.
Nga fusha te tribunat. Po, sepse me tifozët detyra ishte më e vështirë: ta bënte stadiumin të këndonte sërish për idhujt e vet, pas muajsh protestash të ashpra dhe pankartash kundër skuadrës dhe shoqërisë.
More Read
Tani gjithçka është përmbysur, duket sikur ka kaluar një jetë. Sot kuqezinjtë mundin Veronën 3-0 dhe e mbyllin vitin 2025 në krye të renditjes – duke pritur Interin që luan në Bergamo – dhe e bëjnë këtë në një San Siro të veshur për festë.
Hera e parë për Nkunku
Në pjesën e parë stadiumi këndoi dhe e shtyu skuadrën përpara. Pastaj, në minutën e 45-të, pas golit të Pulisic në fund të pjesës së parë, nisi kori i parë:
“Christian Pulisic la la la” dhe vazhdon.
Në fillim të pjesës së dytë ishte radha e Nkunku-t, për herë të parë dhe në mënyrë surprizuese.
Në kampionat, francezi nuk kishte shënuar ende asnjë gol, por mbi të gjitha nuk kishte ofruar kurrë një paraqitje të tillë sa të fitonte zemrat e tifozëve kuqezi.
Në goditjen e parë të rëndësishme, francezi fryu tullumbacen e tij të kuqe poshtë Curva Sud dhe ia dhuroi tifozëve, të cilët pesë minuta më vonë i kushtuan korin e parë të sezonit.
Standing ovation
Që nga ai moment, skena i takoi Luka Modrić-it. Fillimisht në fushë, pastaj në tribuna. Kroati, gjatë gjithë ndeshjes, e ndriçoi San Siro-n me lojëra elegante, dy përshpejtimë dhe klasën e zakonshme.
Në minutën e 70-të Allegri e zëvendësoi duke futur Jasharin. Curva e falënderoi me një ovacion në këmbë: duartrokitje kaq të hapura në San Siro nuk ishin parë prej kohësh.
Dhe jo vetëm kaq. Pas një minute, Curva fillon të këndojë:
“mamma mamma mamma, sai perché mi batte il corazòn, ho visto Luka Modric. O mammà, innamorato son”,
kori i famshëm që tifozët e Napolit ia kushtojnë Maradonës.
Më pas, stadiumi këndoi edhe për Saelemaekers, përpara se të rikthehej të duartrokiste Pulisic në momentin e zëvendësimit, me të njëjtin kor të golit.
Në fund, me fërshëllimën përfundimtare, të gjithë poshtë Curva-s: shumë buzëqeshje, Nkunku i përqafuar nga Maignan dhe duartrokitje të hapura. Kështu mbyllet viti kalendarik kuqezi.
Bota përmbys
Mjafton të mendosh vetëm dhjetë muaj më parë dhe skenari ishte krejtësisht i kundërt. Në fund të shkurtit, në Bologna, Curva kishte shpalosur një pankartë që nuk linte hapësirë për asnjë interpretim:
“Nuk jemi këtu për skuadrën, jemi për këtë skuadër”.
Dhe më tej: “nxirrini koq…t jashtë”.
Pra, një klimë armiqësore ndaj lojtarëve dhe shoqërisë. Shtatë ditë më vonë, një tjetër konfirmim.
Në San Siro vinte Lazio dhe tifozët braktisën Curva-n për 15 minutat e para të ndeshjes. Pastaj filluan fishkëllimat. Çdo gabim, çdo pasaktësi, gjithçka.
Kështu vazhdoi edhe në javët pasuese. Sezoni i kaluar ishte i vështirë në të gjitha aspektet. Në shënjestër ishte edhe shoqëria:
“Drejtues të paaftë, pa ambicie, nuk jeni në lartësinë e historisë sonë”,
“Ne nuk jemi amerikanë”,
dhe të tjera.
Edhe në festën e 125-vjetorit të klubit nuk munguan kore proteste, pankarta dhe kontestime, aq sa Ibrahimović dhe Furlani u detyruan të hynin nga prapa për të shmangur tifozët.
Sot, përkundrazi, gjithçka ka ndryshuar. Max dhe djemtë e tij e kanë përmbysur botën Milan si një çorape. Dhe fotografia e skuadrës poshtë Curva-s në festë është dëshmia më e bukur e kësaj.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
