Dikur pankinat ishin tempuj autoriteti. Emra si Sir Alex Ferguson apo Carlo Ancelotti përfaqësonin figurën e trajnerit-karizëm, lider absolut që impononte respekt me prezencë dhe rezultate. Sot narrativa ka ndryshuar: trajnerët e rinj duhet të jenë modernë, komunikues, etikë, pothuajse akademikë në sjellje.
Në këtë kontekst, Cristian Chivu dhe Cesc Fabregas janë paraqitur si “binjakët e predikimit”: të bukur në komunikim, të përgatitur, ndërkombëtarë dhe mbi të gjitha të edukuar. Por futbolli nuk është një konferencë universitare. Është arenë presioni, instinkti dhe tensioni. Dhe pikërisht aty maskat bien.
NGA MITET TE MEMET, EPISODET QË NDEZIN DEBATIN
Pyetja lind spontane: për çfarë shërben arbitri i katërt, nëse trajnerët dalin vazhdimisht jashtë zonës teknike dhe madje ndërhyjnë në lojë?
Në derbi, Chivu pengon rivënien anësore të Rabiot, duke shmangur një kundërsulm potencialisht të rrezikshëm. Gjithçka kalon pa pasoja. Në “San Siro”, gjatë sfidës Milan-Como, Fabregas tërheq nga fanella Saelemaekers për të ndalur vrapimin e tij. Edhe këtu, heshtje.
Në të kundërt, Massimiliano Allegri, i cili proteston për të mbrojtur lojtarin e tij pas një vendimi të diskutueshëm, përfundon i përjashtuar. Një kontrast që ndez polemikën: dy masa e dy pesha?
Episodet kanë lënë shije të hidhur, jo vetëm për tifozët, por edhe për ata që besonin te një “etikë e re” e pankinave.
NGA PREDIKIMI TE REALITETI I FUSHËS
Zhgjënjimi është i dyfishtë. I pari lidhet me deklaratat e Chivu pas çështjes Bastoni në Inter-Juve, ku fjalët e tij për korrektësinë dhe sjelljen u përplasën me realitetin e gjesteve në fushë.
I dyti vjen nga Fabregas, flamurtari i lojës së bukur, i konsideruar simbol i “giochisti”-ve, që në Milano u shndërrua në rezultatis, duke njollosur smoking-un e imazhit të tij me gjestin ndaj Saelemaekers. Madje, më pas iu desh të kërkonte falje për “pizzicata”-n, një akt që nuk përputhet me profilin e kampionit të sjelljes korrekte.
Në fund, futbolli është një lojë emocionesh ekstreme. Presioni për rezultat, adrenalina e momentit dhe tensioni i pankinës shpesh fshijnë kufirin mes teorisë dhe praktikës. Nga miti te meme është një hap i vogël – sidomos në epokën e rrjeteve sociale.
Chivu dhe Fabregas mbeten trajnerë të rinj me potencial dhe ide moderne. Por episodi i fundit është një kujtesë e fortë: në futboll nuk mjafton të predikosh etikën, duhet ta mbrosh atë edhe kur pulsi rreh më fort.
Sepse fusha, ndryshe nga konferencat për shtyp, nuk fal.
BËHU PJESË E KLUBIT ONLINE TË TIFOZËVE ROSSONERË, MILANISTAT.com, PËR TË MARRË ÇDO DITË, NË ÇDO MOMENT, TË REJAT MË TË FUNDIT QË REDAKSIA JONË, ME BASHKËPUNËTORË NË MILANO, ROMË, BERLIN, LONDËR DHE NJU JORK J’UA OFRON ME CILËSINË MË TË MIRË. MJAFTON TË KLIKOSH NË LINKUN KËTU>>>>>>, ose TË KLIKOSH NË LINKUN TJETËR KËTU>>>>>>
