Tani MJAFT – Milan ngre zërin kundër arbitrimit. zemërim për Pavlovic, rasti Fabregas. Episodet që ndezin polemikat

Albanian / English / Italian / العربية / Bosanski / 简体中文 / Français / Deutsch / हिन्दी / Português / Русский / Español

Ka momente kur zemërimi nuk lind nga rezultati, por nga ndjenja e padrejtësisë. Pas barazimit me Como-n, në Milanello nuk flitet vetëm për pikët e humbura, por për kaviljen e fashuar të Strahinja Pavlovic dhe për një ndërhyrje që, sipas kuqezinjve, duhej të ishte ndëshkuar ndryshe.

Rasti Pavlovic: një ndërhyrje që tronditi San Siron

Goditja e Van der Brempt mbi tibien e majtë të mbrojtësit serb ishte e fortë, e rrezikshme, e frikshme. Nga fusha u duk menjëherë serioze. Pavlovic u largua në pushim me tutore në këmbë, me shapka, duke përdorur ashensorin për të arritur në garazh. Frika për një frakturë të perones ishte reale. Diagnoza e ekzaminimeve foli për një hematomë të gjerë dhe edemë hemorragjike të kockës, fatmirësisht pa thyerje.

Por pyetja mbetet: si është e mundur që arbitri Maurizio Mariani të mos nxirrte as karton të verdhë? Pse nuk pati ndërhyrje nga VAR për të rishikuar episodin dhe për të vlerësuar një karton të kuq? Në Via Aldo Rossi, pas rishikimit të pamjeve, habinë e ka zëvendësuar irritimi.

Sepse një karton i kuq do të kishte ndryshuar rrjedhën e ndeshjes. Milani do të kishte luajtur mbi një pjesë në epërsi numerike. Në vend të kësaj, humbi një mbrojtës dhe një zëvendësim të detyruar për Allegrin.

Telefonata në AIA: jo protestë, por sinjal i qartë

Milani nuk ka paraqitur një protestë formale. Nuk ka dalë me deklarata të ashpra përpara kamerave. Por një telefonatë është bërë drejt drejtuesve të AIA. Një mënyrë për të thënë: “Kështu nuk shkon”.

Në këtë sezon 2025-26, sipas drejtuesve kuqezi, ka pasur disa episode që kanë lënë shije të hidhur. Klubi kërkon barazi, koherencë, një standard të njëjtë gjykimi për të gjithë. Në një kampionat që po hyn në fazën vendimtare, çdo vendim ka peshë të dyfishtë.

Në një moment kur edhe vetë sistemi arbitral është nën presion, Milani zgjedh rrugën institucionale: dialog, jo polemikë publike. Por mesazhi është i qartë. Durimi ka një kufi.

Rasti Fabregas dhe përjashtimi i Allegrit

Si të mos mjaftonte episodi i Pavlovic, fundi i ndeshjes solli tensione të tjera. Pas një përplasjeje mes Saelemaekers dhe Cesc Fabregas, nga fusha u largua Massimiliano Allegri. Sipas ambientit kuqezi, ishte Fabregas ai që duhej të ndëshkohej për tërheqjen nga fanella të lojtarit.

Në vend të kësaj, Allegri mori kartonin e kuq. Është përjashtimi i tretë sezonal për trajnerin livornez, pas atyre ndaj Bologna-s dhe Lazio-s. Kundër Parmës në stol do të jetë ndihmësi i tij besnik Marco Landucci. Dyshja punon së bashku prej njëzet vitesh, e njeh futbollin me të njëjtin sy, por mungesa e trajnerit kryesor është gjithmonë një handikap.

Një tjetër episod që ka lënë shije të hidhur është ai i Rabiot, ende në listën e të diffiduarve pas dy të verdhave në Pisa. E para konsiderohej e ashpër, e dyta për protesta. Dhe këtu lind një tjetër debat: a trajtohen të gjithë lojtarët e “big”-eve me të njëjtin standard?

Dosja e hapur: një seri episodesh që peshojnë

Irritimi i Milanit nuk nis me Como-n. Ka një listë episodesh që në Via Aldo Rossi konsiderohen të pashpjegueshme. Goli i anuluar Pulisic ndaj Sassuolo-s, që do të ishte 3-1 dhe ndeshja përfundoi 2-2. Penalltia e paakorduar për Nkunku ndaj Bologna-s. Placcaggio i Moreo mbi Gabbia që çoi në golin e Pisa-s në San Siro.

Dhe pastaj statistika: Milani është ndër skuadrat me më shumë penallti kundër, shtatë, menjëherë pas Napolit me tetë. Numra që shtojnë dyshimet, që ushqejnë ndjesinë e pabarazisë.

Klubi nuk kërkon favore. Kërkon drejtësi. Në një fund kampionati ku çdo pikë mund të vendosë fatin e Europës, apo më shumë, gabimet nuk mund të jenë protagonistë.

Në Milanello ka besim se sezoni do të mbyllet pa helm, pa polemika të reja. Por një gjë është e sigurt: Milani tani është bërë të ndihet. Me qetësi, me respekt, por me vendosmëri. Sepse Djalli mund të pranojë një humbje, por jo një padrejtësi.